20171121

Un tramo con accidentes

A N-642, en Openstreetmap.

O tramo entre Ribadeo e Porto, N-642, é dos que ten a marca de 'concentración de accidentes'. Non só ten curvas constantes, peraltes que ás veces non existen ou arcén que ás veces desaparece baixo a area e vexetación, senón que o piso é, por dicilo dalgún xeito suave, 'manifestamente mellorable'. É a isto ó que se refire a recente nota de prensa do concello, pedindo unha actuación que iguale ás xa realizadas na N-640, é dicir, de Porto cara Lugo. Outra cousa é a polémica que pode xerar na guerra de denuncias, reclamacións e desgaste que se mantén últimamente entre PP e BNG no concello.
A N-640, en Reme, no entronque coa Reme-vilamar (LU-133)

BARCIA QUERE QUE A CORPORACIÓN MUNICIPAL SE PRONUNCIE
20/11/2017
O alcalde, Fernando Suárez, levará unha proposta ao vindeiro pleno ordinario para pedirlle á Demarcación de Estradas do Estado en Galicia a dotación dunha partida orzamentaria no ano 2018 destinada a darlle unha capa integral de rodaxe con aglomerado asfáltico á N-642, no treito comprendido entre Ribadeo e Porto. O rexedor subliña que o único que se fixo nos últimos 30 anos foi eliminar fochancas e parchear este importante viario que se atopa nunha situación deplorable.
Fernando Suárez explicou que "queremos levar esta proposición ao próximo pleno da Corporación para que se manifeste no senso de demandarlle ao Ministerio de Fomento que neste ano 2018, ten que dotar dunha partida necesaria para dar unha nova capa integral de rodaxe con aglomerado asfáltico á estrada N-642, e non soamente reparación das fochancas que é o que ven facendo ao longo destes últimos trinta anos".
O rexedor salientou que "hai que ter en conta que a N-642 entre Porto e Ribadeo vila, é unha infraestrutura moi utilizada para sacar o tráfico da Mariña polo interior da provincia, e tamén é un punto de encontro de moito tráfico que ven de Asturias".
Para Suárez Barcia "o estado deplorable no que se atopa fai que teña un risco para multitude de usuarios, e non soamente para os de vehículos de catro rodas, senón de xeito tamén moi importante para os motoristas e especialmente de xeito exponencial para os ciclistas dado a cantidade de grixo solto, as beiravías absolutamente sucias e cheas de grixo, que fai que o día menos pensado teñamos un accidente con consecuencias fatais".
O alcalde ribadense manifestou: "hai que ter en conta que nestes últimos trinta anos non tivo outro tratamento máis aló de remendos".
Fernando Suárez engadiu que "chama a atención que outro treito onde continúa esta N-642, é dicir a N-640 que vai por Porto, Trabada, A Pontenova e Meira, esa si tivo actuacións integrais que son as que pedimos agora nesta parte ao seu paso por Ribadeo. E queremos que a Corporación se pronuncie para demandarlle ao Ministerio de Fomento esta solución que non pode admitir máis demoras".

20171119

Errejón en Ribadeo, por Pablo Mosquera Mata

   Alumno de mi inolvidable Universidad Complutense de Madrid, que sin duda sigue dando libertarios, rebeldes frente a lo oficialmente correcto, enemigos del pensamiento único y ciudadanos cultos, por tanto inquietos y comprometidos con la más hermosa de las revoluciones: cambiar el mundo.
   Éxito de público, ávido de conocer en la distancia más corta, aun chaval alto y delgado, fruto del 15-M y fruto de esa Universidad Pública a la que hemos estado mirando muchos años para aguardar que sacara a las calles, tribunas e Instituciones Públicas, lo mejor del pensamiento. Y es que si algo tiene PODEMOS es su contribución a la nueva generación de dirigentes en una sociedad anestesiada, huérfana, controlada por el capitalismo y sus herramientas para volver al feudalismo en pleno siglo XXI. Creo que Íñigo estuvo en la ciudad que da nombre a la Ría, con el freno de mano puesto. Quizá por sus antecesores en la tribuna. Quizá por cómo nos ven desde la Meseta: pueblo conservador, envejecido, que entre protestar, luchar, y exigir derechos, opta por hacer las maletas...De tanto no querer dar miedo -siempre la gestión del miedo- fue un filósofo impecable en las formas y en el fondo del discurso. Yo esperaba un grito revolucionario. Dado que hemos agotado el sistema, procedamos a romperlo, para construir otro sistema acorde con las raíces históricas de la democracia, que no es la partitocracia.
   La ciudadanía está presa y sometida a la verdad de unos pocos. Los que han convertido la Europa de los ciudadanos en una Europa para hacer negocios, explotando al hombre, dándole la espalda al humanismo del Renacimiento, permitiendo esa repugnante doctrina sobre competir con los pueblos sin derechos, transformando los derechos sociales en mercancías, cuando deberían ser nichos de empleo y al mismo tiempo, -aquí sí que estuvo claro- progresismo supone que las generaciones presentes tenemos el derecho y el deber de trasladar la esperanza a las generaciones futuras. Lo que no puede ser de recibo es, que los próximos habitantes de la tierra, vivan peor que nosotros, a inventario favorable de esas élites que: mandan, prestan, cambian, sacrifican, dan dicterios y hacen de los sofismas, teorías e inventos a los que conceden el Premio Nobel.
   Hay que volver a enseñar ética. Y examinar de tal a los dirigentes. Quien no apruebe no debe ser representante del pueblo. Y el primer capítulo de tal refundación de la democracia supone, dejar muy claro que los partidos políticos son meros intermediarios entre el pueblo soberano y las Instituciones Públicas.
Curiosamente, en el coloquio, nadie preguntó por el papel de PODEMOS en Cataluña, como nadie preguntó qué ventajas puede tener para los gallegos una reforma Constitucional, máxime si se opta por un modelo Territorial asimétrico, a fin de mantener los Derechos Históricos de los vasco-navarros y las reivindicaciones de Cataluña.
   A veces creo que de tanto hablar de la corrupción, amén de no ser capaz de castigarla como se merecen sus actores, estamos olvidando no sólo los derechos del Estado para el Bienestar y la igualdad de oportunidades; es que nos olvidamos del impacto brutal que tiene la revolución tecnológica en el mercado laboral. Y sin trabajo estable, son salario digno, ni hay pensiones, ni se puede ejercer con dignidad la ciudadanía.

20171116

Aprobación inicial do plan especial das Catedrais: plan, aprobación e nota de prensa do concello

O plan. (só 308 páx. pero botarlle unha ollada é menos!)

Plan Especial das Catedrais

16/11/2017
O Diario Oficial de Galicia publica hoxe o anuncio de aprobación inicial do plan especial das Catedrais. O alcalde de Ribadeo, Fernando Suárez, lembra que o Concello leva traballando moito tempo neste documento. Agora ábrese un período de exposición pública de 2 meses. Os redactores deste plan estarán o vindeiro martes, 21 de novembro, en Ribadeo para ofrecer explicacións polo miúdo tanto á Corporación Municipal como aos veciños e veciñas.
O rexedor ribadense declarou que "no dia de hoxe sae publicado no Diario Oficial de Galicia o anuncio de aprobación inicial do plan especial das Catedrais. Damos polo tanto un novo paso adiante, tal e como se indicaba no plan xeral de ordenación municipal que temos desde o 2014, que di que toda a zona circundante coas Catedrais, non só os arcos e os cantís, todo el deberá ser obxecto dunha ordenación a través da figura que vimos de aprobar agora inicialmente, para contribuír á preservación do patrimonio natural e cultural desta área protexida de singular valor paisaxístico e natural".
Fernando Suárez lembrou que "despois de moitos meses de traballo por parte da empresa redactora á que lle tíñamos adxudicado este documento, despois de moitos informes solicitados e recibidos doutras administracións, especialmente da Xunta de Galicia, desexamos o maior acordo e consenso na elaboración deste documento. Estamos agora en condicións de dar este paso".
O alcalde explicou que "o que vai seguir é un período de exposición pública para todo o mundo por un prazo de dous meses para que se examine e para facer cantas achegas se queiran facer en forma de alegación, para a continuación seguir tramitando no documento. Ben é certo que as medidas que se foron tomando nestes últimos tempos de ordenación daquela zona moi concretiña, son de carácter transitorio e faise necesario ordenar todo o espazo natural, como se fai nos grandes centros de atracción medioambiental na Europa moderna e avanzada, onde nos queremos mirar. Iso, nin máis nin menos, é o que pretende este documento".
Suárez Barcia subliñou que "pretende mellorar a conservación do patrimonio natural e da biodiversidade, mellorar e regular o tránsito das vías de comunicación, dos elementos de urbanización inadecuados e dos impactos visuais notables. Tamén visto o forte incremento de visitantes que experimentou nos últimos anos, hai que ter en conta que no ano anterior houbo máis de 570.000 visitantes na praia, con expectativa de maior afluencia aínda, require da instauración de medidas para garantir un modelo turístico sostible. Con todos estes elementos que son o respecto polos usos tradicionais que nesa zona se desenvolven, a mellora e a ordenación do transporte privado e do público, tanto de autobuses como do tren que ten un papel moi importante aquí pendente de cumprir, queremos ofrecer ao mundo a nosa mellor cara, a nosa mellor disposición para que siga vindo xente para ben de Galicia, para ben da Mariña e para ben do concello onde se atopa que é o de Ribadeo".
O rexedor ribadense anunciou que "este vindeiro martes, 21 de novembro, os redactores do plan vanse achegar a Ribadeo para ofrecer unha explicación polo miúdo do documento tanto á Corporación Municipal como á cidadanía en xeral. Para a cidadanía vai ser no auditorio municipal Hernán Naval ás oito da tarde. Tamén nas vindeiras horas estará colgado na páxina web municipal onde todo o mundo con comodidade desde a súa casa o poida consultar, descargar ou traballar con el".

Unha historia da industria aeronáutica en Ribadeo

Hoxe a prensa dixital lembra que hai vinte anos estábase pensando en construír unha fábrica de avións en Vilaframil.
Os nomes protagonistas eran ULM Toxo, o do avión xa deseñado, e os emprendedores, José Luis González Miró (Ribadeo), José Manuel Fernández (Foz) e Antonio Castelo (Vigo). Informábase de que despois de tres anos do deseño do biplaza, e a falta da proba de vóo e homologación,  xa tiña o permiso do concello para a construción da nave. O comezo de fabricación prevíase para o verán de 1998, pensando en entregalos só montados en parte.
A base do corpo era de fibra de carbono e soporte de base de niño de abella, para aumentar resistencia e reducir peso. A fuselaxe, dun largo de 1,22 m e 1,50 de alto, suxetaba unhas ás de envergadura 7,5 m. Un motor made in USA de 125 Cv e custe uns 2 millóns de pesetas (12 000 €) permitíalle unha velocidade de ata 350 km/h, autonomía de máis de 1000 km e despegue en menos de 200 m. O prezo previsto? uns 5 millóns de pesetas (30 000 €)
A historia, despois do seu comezo, quedou reflectida a trazos no blog:
En 2006 o Toxo non marchaba.
En 2008, o Toxo quedou definitivamente empantanado en Aragón.
Se o anterior era en xuño, en novembro de 2008 a empresa pretendía voltar a Vilaframil cun novo modelo, o Xesta.
En 2016 lembraba a historia de Construcións Aeronáuticas de Galicia a conta da presentación dun dron acuático, o 'Defensor' no Cabazo, nunha agrupación con outra empresa viquesa.
Toma de Pantalla de Galipedia, licenza Creative Commons recoñecemento compartir igual 3.0

20171115

1,4 € por cada ribadense

1,4 € por cada ribadense para 'máis de 150' comercios. Ou sexa, preto de 100 € por comercio que figure asociado é a subvención que os ribadenses damos a ACISA (a web, despois de longo tempo sen funcionar, xa funciona dende comezos do ano pasado), concello mediante, para este 2017. Encarada por certo nun convenio trienal  por tres veces esa cantidade, 42 000 € en total.
O pasado ano as contas saían a preto de 160 socios, despois de declarar os representantes de ACISA 150 antes da incorporación dos premiados con subvención da asociación subvencionada. Tamén este ano, segundo a nota de prensa do concello, ACISA terá repartido en premiso (non en subvencións) máis de 9000 €. É dicir, só coas subvencións do concello quedan uns 5000 € libres para outros menesteres. A nota de prensa liberada valora moi positivamente os froitos desta subvención. E especifica que o concello sabe que está apoiando de xeito preferencial ó comercio. Claro que, apoiar de xeito preferencial significa que hai quen non está a ser apoiado de xeito preferente. E fronte a 150 integrados en ACISA, hai 10 000 habitantes no concello. E polo tanto, unha 'transferencia neta', aínda que se supón que están a pagar máis impostos. Remarco da nota de prensa: "O alcalde sinalou que "para comprar e disfrutar de Ribadeo estas actividades son as que se necesita que sigamos apoiando con diñeiro público, con diñeiro de todos, pero que redunde no comercio, nos hostais, nos hoteis, etc… Esta é a nosa misión e estamos encantados de poder achegar esta cantidade económica para este ano"."
As actividades refírense a actividades conveniadas a máis da subvención como indianos ou pista de xeo, colaborando o concello ademáis, como se di na nota, coa colaboración loxística.e é que ACISA ten unha dinámica de moita actividade. máis de 25 este ano. Segundo o xerente, nunha nota na web de ACISA, "“Un experto en marketing, Al Ries, dice: sea el primero en lo suyo y será el primero en la mente de todos. Concéntrese en algo. Invéntese su propio hueco, aunque sea pequeñito y sea el primero en llenarlo. En nuestra memoria solo hay sitio para los primeros. Desde la asociación pretendemos hacer de esta frase nuestro modelo de trabajo y que nuestros asociados ocupen ese primer hueco y lo llenen, para ser recordados, ofreciendo los mejores productos y servicios” explica el gerente de la patronal."
Segundo puxen no blog no seu momento, o orzamento de ACISA para 2016 era máis ou menos:
Orzamento 2016: 139 394 €
Ingresos.
-Subv. Ben Empregado (Deputación): 39 417 €
-Subv. Concello: 14 000 €
-Subv. Xunta: 40 000€
-Cotas asociados: 36 000 € (a ter en conta que as cantidades en miles son aproximadas, e puxen esa cantidade en troques dos 40 000 que destacaba a prensa para que cadren sumas)
Gastos.
-Xerencia 21 837 €
-Traballadores 34 796 €
-Asesores externos 6 746 €
-Bolsas e banderolas socios 1 524 €
-Gastos oficina 11 530 €
-Patrocinio 4 000 €
-Campañas 54 985 €
-Comisións bancarias 800 € 

Na foto, da nosa esquerda á dereita, o xerente de Acisa, Jesús Pérez, o presidente en funcións de Acisa, Juan Andina, Fernando Suárez, a concelleira de Turismo, Comercio e Desenvovlemento Local, Ana Martínez, e o secretario accidental do Concello, José Rodil.
Por certo, o luminoso o parque, para básicamente anuncios do concello, cunha participación importante dos actos de ACISA, non funciona (de novo)
O aparello, nunha avaría anterior.

20171114

A ría de Ribadeo que xa non é ría

Lembro ver encher de area a zona dos bloques ou o recheo dos noventa, onde está a lonxa na actualidade. Mais ó pasar por esas zonas xa non mo imaxino se non fago un pequeno esforzo. E quen se lembra da fixación no Fondón, na recta de Reme? así, pouco a pouco (ás veces, moito de xunto) a ría vai perdendo superficie. Hoxe, a ría de Ribadeo, en marea alta, sen contar máis arriba da estrada na ponte da Veiga nin da vía do tren en Reme, ten unha superficie lixeiramente por riba dos 9 km2, nove millóns de metros cadrados. Pero a zona portuaria dos pobos da ría (máis a dos bloques), ocupa 0,218 km2,a maioría en Ribadeo, e a maioría de hai uns trinta anos a esta parte, isto é, o 2,4% da superficie actual da ría, case a 0,1% anual. Claro que se contamos algo máis de tempo e abranguemos a fixación de terra na xunqueira de Reme, temos 0,8 km2,e case un 9% da superficie actual da ría.

 

 
Superficies aproximadas de seccións de ría e zonas ocupadas:
A ría, na actualidade, ata a Veiga:

20171113

Nuestro Patrimonio Sanitario, por Pablo Mosquera

Complementario con 'Sanidade, seis queixas diarias', a perspectiva de 'veciños enfrontados' ou o fóra de xogo sanitario de 'A Mariña, nun fóra de área', un artigo de Pablo Mosquera:
La salud es un derecho consagrado por la Constitución Española, el Estatuto de Autonomía de Galicia así como por la Ley de Sanidad que establece un Servicio Nacional de Salud, formado por los diferentes Servicios de Salud en las Comunidades del Estado de las Autonomías (Galicia-SERGAS). La Asistencia Sanitaria se prestará de forma integrada -conjunto de actividades, servicios, recursos, planes- y de forma integral, es decir con acceso del usuario a todos los dispositivos existentes en el Territorio sobre el que opera la Asistencia Integrada. El Mapa de Salud de cada Comunidad es un instrumento que evalúa las características de cada territorio, sus isócronas (curvas de tiempo para llegar a los servicios) y establece comarcas y distritos. Los distritos se refieren al medio urbano, y de ahí el concepto de Hospital General de Distrito propio de los Ingleses. El Hospital General no deriva, resuelve en el marco del territorio asignado.
La última noticia que afecta a lo que antecede se produce desde el Parlamento de Galicia. "El SERGAS reduce de once a siete las áreas sanitarias" mediante anteproyecto de Ley para modificar la vigente Ley de Salud de Galicia. Se saca de la manga el concepto "distrito", y así el área integrada de Lugo contará con tres territorios que hasta hace poco gozaban de su propia autonomía de gestión -Monforte, Costa, HULA- Curiosamente, hay dos ofertas para justificar los cambios: "simplificar los canales de participación social en la sanidad" y la mejor utilización de los recursos disponibles con una mayor coordinación entre atención primaria y hospitalaria.
Al reducir las áreas del Mapa de Salud para Galicia, el Territorio de la histórica provincia de Mondoñedo, pierde capacidad para resolver -area integrada e integral de la Costa- y queda subordinada a Lugo, amenazando la conquista social que supuso poner cerca del ciudadano servicios y equipamientos que le permiten ejercer la ciudadanía real -fuente de derechos- Las decisiones, la planificación, los presupuestos para inversiones, la creación de nuevos recursos, se hará desde Lugo, y se comunicará desde el Concello Gallego de Saude al Concello Galego de Area (Lugo). Estamos ante un modelo centralizador, dónde nada se ha consultado con los "Territorios Históricos del Antiguo Reino de Galicia" que por población, distancias, comunicaciones, envejecimiento poblacional, riesgos para su salud, participación fiscal, desarrollo, deben ser atendidos con participación previa a la toma de las decisiones legislativas del Parlamento, entre otras razones, para que la democracia sea mucho más que votar una vez cada cuatro años, pues los partidos políticos sólo son meros intermediarios entre el derecho soberano a participar del pueblo y la función gestora de las Instituciones Públicas. Una vez más, tal corriente democrática no se ha tenido en cuenta.
Y lo de la mejor utilización de los recursos, tiene mucho de sofisma. Los recursos públicos son para atender la demanda del ciudadano en su lugar de habitabilidad. Con el modelo centralizado -gestión integrada- en Lugo, la Mariña se verá desde la perspectiva lucense. Sabemos que tal, ya está actuando en doble sentido. Rentabilizar los recursos sanitarios ubicados en Lugo -HULA, Ojos Grandes, Polusa- mediante la derivación de las listas de espera existentes en la Mariña, así justifican conciertos con clínicas privadas y tamaño del HULA. Pero de la misma forma, frenan el crecimiento necesario y autónomo de los servicios en La Mariña, sin preguntarse: ¿Cual es el coste de los procesos que se atienden en Lugo en un HULA, dado su tamaño y plantilla?. ¿Se ha tenido en cuenta distancia, tiempos a recorrer y coste por traslado, que sufren las familias de la Mariña para acudir a Lugo?
Desde el punto de vista técnico-sanimétrico. ¿El último Plan de Salud del Territorio Lucense, con sus Comarcas Territoriales, no identifica problemas de salud, problemas sociales, que aconsejan incrementar la dotación de recursos en la propia Comarca?. En la Memoria del Hospital da Costa del año 2004, en que yo ejercía la Gerencia, el Hospital aparece calificado de HOSPITAL GENERAL, hecho que sabíamos y como tal nos beneficiaba a los trabajadores del Centro y a la población, y así las unidades que se habían ido creando: Diálisis. Salud Laboral. Extracción de órganos para trasplantes. Ampliación de la Unidad de Hospitalización para Medicina Interna. Consultas en la casa del Mar en Burela y Unidad de Atención Temprana.

Sanidade na Mariña, seis queixas diarias

Iso di a Plataforma na Defensa da Sanidade Pública na Mariña. E por iso pon a disposición dos pacientes un buzón de reclamacións complementario ó que mantén a estrutura oficial.
A razón? A falta de resposta da administración. Deste xeito, a plataforma terá unha visión máis clara do que está a ocorrer, ó tempo que ó xestionar as queixas por xunto pode facer maior presión para que sexan solucionadas.
Apunta como poñerte en contacto coa Plataforma: aínda que ti podas 'pasar' sen queixarte, se tes motivos, debes facelo: farás un ben á comunidade.

Imaxe da manifestación do 4 de outubro en Burela, collida do Facebook da plataforma:

20171110

A Ponte, revisitada

A Ponte de Arante ten renome pola festa das cruces, que se pretende sexa declarada de interese turístico, mais a capela das Virtudes que alí se atopa ten importancia artística e abondo máis fidedigna que a festa en si.
Este ano téñense organizado  visitas á capela, e o próximo día 26, ás 11:30 será a próxima. A diferencia das anteriores, en época máis turística, nesta non hai que apuntarse de xeito previo. Guiará a visita Emilio Piñeiroa Lozano, Deixo embaixo o cartel anunciador, e máis abaixo, o libro de Emilio Piñeiroa sobre a Nosa Señora das Virtudes da Ponte.
Do mesmo autor: Os muíños de vento de Ribadeo.

A Mariña, nun fóra de área

Como se nun partido de fútbol se tratara. Con esa tranquilidade e como se esa fora a consecuencia, a Mariña está a perder o partido coa área sanitaria. Agora, lévanse os historiais médicos en papel a Lugo. Sen dixitalizalos na súa totalidade. Algún haberá que traer de Lugo para algunha consulta... sempre será preferible a levar o paciente a Lugo, non? A Mariña está cada vez máis dependente, e iso non é bó.
A semana pasada, Feijoo dicía nos Foros de Debate en Ribadeo (segundo os xornais), ó ser preguntado sobre a sanidade na nosa comarca «Me remito aos feitos», en alusión á ampliación do hospital, prometida hai máis dunha década e só executada en parte despois de dar servizo mesmo en contedores. Por certo, as obras de ampliación son a desculpa para o traslado de expedientes: vai usarse o espazo para outra cousa, tendo como consecuencia algo non previsto hai unha década. E por certo, que casualidade, os datos persoais dos pacientes van ser xestionados -en Lugo- por unha empresa privada. Ou sexa, non só dependencia, senón un pouquiño máis de privatización. A remisión ós feitos está clara: cada vez menos autonomía, menos servizo público e máis privado, máis dependencia de Lugo e non só levando médicos de Burela, senón levando enfermos a Lugo. Mentres, a dixitalización total será 'o próximo ano' en caso de que se faga, pois non sería a primeira promesa de gardar historial que non se cumpriu: aí está a destrución de placas pese á promesa de dixitalización.
E o persoal?  'A outra cousa, bolboreta'!, e menos ampliación para as novas necesidades despois da 'ampliación'.
Mentres, séguese a protestar pola centralización sanitaria en Lugo todos os mércores ás 12 da mañá no centro de saúde de Ribadeo, entre outros puntos.
Protesta no Centro de Saúde de Ribadeo, este mércores
 Pódense alegar motivos de eficiencia ('rendemento dunha labor', como se fai, sexa ou non certo), pero non de eficacia ('que en conxunto, da o resultado esperado' aínda que se tente confundir as verbas e mesmo nos dicionarios xeralistas se faga) e menos aínda de consideración humana do servizo. "Non á supresión da área sanitaria da Mariña".