20170223

13 millóns de euros de Ribadeo para os bancos

Esas son as contas: 1300 €/habitante, e Ribadeo ten, en números redondos, 10000 habitantes...
E as contas saen de dividir o custe 'actual' (pode aumentar aínda) do rescate bancario, 60 700 000 000 € (tamén redondeando, claro...) entre o número de persoas con documentación española (uns 46,7 millóns).
O 'rescate' non era un rescate, senón unha axuda que ía saír gratis, pois era temporal porque ía ser devolto. Ahora podemos falar en pasado, pero daquela falábase en presente. Aínda que na realidade, 'falábase' está mal empregado. Moi posiblemente ninguén que lea esto que escribo falara de tal xeito. Porque todos ulíamos a que se nos viña encima.
Comisións de investigación bloqueadas, ou cooptadas e ninguneadas forman parte xa do panorama actual na política española. Por iso faise máis difícil aínda saber como foron na realidade as cousas. 'Cousas' significa neste caso os máis de 122 000 000 000 € de recursos públicos empregados pola administración e como foron usados ('administrados') para salvar entidades bancarias. Parte das que -hai que lembrar- no proceso pasaron tamén de públicas  (xestionadas por delegación administrativa, propiedade de todos) a privadas, nun proceso paralelo que supuxo tamén unha perda para a comunidade. Tampouco se lembra -non figura- nos cartos contabilizados polo 'Tribunal de cuentas' o apoio doutro tipo traducible en cartos, como créditos fiscais (dilación de pago de impostos e/ou minoración do seu importe) ou avais ('poñer a cara' -e o peto de respaldo- para que outras entidades prestaran cartos).
Os datos hai que atopalos 'por aí', o mesmo que hai que lembrar que o sistema bancario español era moi forte, dos mellores e máis fortes do mundo mundial.
Por certo, o sistema financieiro español estaba -e está- regulado. Iso din, pero parece que esa regulación non trae consecuencias, nin para os regulados, nin para os reguladores. Das consecuencias xa nos encargamos nós.
Mentres, xa sacaches 1300 € do peto. Que non os tes, que nunca os tiveches? Engánaste. Sacáronchos quizáis precisamente porque non sabías que eran teus. Porque non sabes o que tes.

20170222

Protección do faro. Nota de prensa sobre a actualidade da illa Pancha

Colectivo 'Por Nuestro Faro'
Nota de prensa 20170221

O pasado 16 de febreiro o colectivo “Por Nuestro Faro” recibiu a resposta do Defensor del Pueblo á queixa presentada hai sete meses. Subliñar que a Valedora do Pobo Galego inhibiuse da cuestión en favor do Defensor del Pueblo. O texto íntegro do informe recibido do Defensor está colgado na rede en varios lugares, como o noso muro en facebook ou o blog Ribadeando.
Basicamente o informe do Defensor tumba rotundamente todo o expediente tramitado pola D.X. de Puertos del Estado, os informes da Xunta de Galicia e a concesión da licenza para a obra do Hotel de dúas suites (agora apartamentos) polo Concello de Ribadeo. Comeza analizando a lexislación aplicada e subliña que non é correcta. Despois destaca que faltan informes esixidos pola lexislación europea, española e galega, e remata suxerindo que se paren as obras mentres non se emitan os documentos que o noso colectivo ven reclamando dende hai moitos meses. Nada novo, porque xa anunciamos con tempo que estábamos ben asesorados.
Un aspecto que compromete especificamente ao Concello de Ribadeo é o desdobramento do expediente separando o proxecto dunha cafetería do proxecto do hotel. Xa denunciamos no seu día (xaneiro de 2016) que iso era unha aberración dende o punto de vista do procedemento e que non ía levar a ningunha parte. Á vista están os resultados.
O noso grupo, como primeira medida, informou ao Concello e pasoulle o documento do Defensor. Ademais propúxolle unha serie de medidas urxentes que tamén están colgadas nas páxinas devanditas. O substancial da nosa proposta é que o concello concedeu a licenza cun método incorrecto, ou sexa ilegal, e que debe retrotraer as actuacións ao intre no que se cometeu ese erro, suspendendo a licenza e estudando de novo os pasos a dar para recuperar a legalidade infrinxida.
Ata o de agora o Sr. Alcalde declarou nos medios que vai agardar a ver o que di a Xunta, sen recoñecer o erro flagrante da súa xestión denunciado polo defensor. Seguiremos agardando que rectifique mentres iniciamos varios contactos a nivel xurídico. As primeiras impresións suxiren que o proxecto de privatizar a Illa Pancha ten os días contados. Insistimos ao Sr. Alcalde que mire ben por onde pisa: nós imos de cara, outros mesmo lle están segando a herba debaixo dos pes.
Para rematar, están no aire outros puntos, dous deles tan decisivos como os anteriores. Falta un informe conforme a dereito sobre a viabilidade económica que esixe o artigo 84 da lei de portos e a concesión directa, sen concurso público, tamén será motivo para suspender todo o expediente. Aforramos mais comentarios, con isto é dabondo para quen o queira coller. Como sempre, estamos abertos ao diálogo e a facilitar unha saída pero a meta é suspender definitivamente ese proxecto demencial. Cada un na súa casa que faga o que queira, pero no terreo público hai que mirar polo de todos.
Protección do faro. Foto de Nacho Oñate

20170221

Ribadeo e Varoufakis

Que eu saiba, Varoufakis non estivo nunca en Ribadeo, nin dixo nunca nada sobre o noso pobo. Nomeándoo. Porque sen nomealo, non é xa a primeira vez que as súas verbas lle afectan.
Nunha última tribuna de opinión, xunto con Benoît Hamon, onde lle pregunta a Draghi, xefe do Banco Central Europeo, de que ten medo ("¿De qué tiene miedo, señor Draghi?", en http://www.eldiario.es/tribunaabierta/miedo-senor-Draghi_6_614598566.html, as verbas están 'fumeando aínda'), non fala case nin de economía, a súa especialidade, senón de poder. E parece que falaría só de poder en relación a Grecia.
Pero non. Está falando do poder en xeral, usando un caso relacionado con Grecia. Está falando de decisións totalmente opacas realizadas por xente que non foi elixida, senón posta a dedo e que afectan non só á xente con quen teñen relación inmediata, senón á práctica totalidade do mundo.
É un artigo máis dos que fala así, poñendo negro sobre branco que cousas como as constitucións dos diversos estados son empregadas como papel para limparse o cú (se están impresas con papel fino; se non, nin para iso)
Logo, un artigo así tamén fala de Ribadeo. Da nula posibilidade de control, da falta total de información, da ilusoria capacidade da xente para contribuír ó seu propio futuro, ó futuro común. Dende a contaminación da auga no CAVI (si, desa que se fala como o Guadiana e que a bo seguro voltará aparecer a non tardar moito) ó incomprensible 'laissez faire' que está machacando a illa Pancha (e do que haberá que falar máis a fondo 'xa') aparecen moitos dos problemas de Ribadeo no escrito de Varoufakis se se le dun xeito comprensivo. Claro que os estudos indican que iso de ler está dexerando, tendendo a un atiborramento de letura-lixo con moito azucre e colesterol. Pode que iso sexa a cusa de que non pase nada coa contaminación do CAVI ou de que a illa Pancha sexa pouco a pouco reformada despois de ser alleada do pobo.
De Jörg Rüger, a traverso de Wikipedia, licenza Creative Commons recoñecemento compartir igual 3.0 Unported

Esas fontes do camiño. Da auga como patrimonio. Por Pablo Mosquera

Esas fuentes del camino
(Dedicado a las fuentes de San Román de Vilaestrofe)

Dice Don Ramón María de Valle-Inclán, a través de su obra "Jardín Umbrío", que en las fuentes abandonadas existe un verde maléfico dónde se reúnen las brujas. Mientras, Camilo José Cela en "Mazurca para dos muertos" cuenta como en algunos cementerios de Galicia, brota como manantial el agua clara que lava los huesos de los muertos; en tales fuentes bebe agua la Santa Compaña...
Comparto la causa de mi Concello de Cervo que desde hace tiempo: cuida, limpia, señala y cataloga las fuentes de agua que son historia de cada parroquia, al igual que mis compañeros del Seminario Estudos Terra de Viveiro hicieron con los cruceiros. Forman parte del patrimonio ecológico y paisajístico de nuestra Galicia del norte, en la que Cunqueiro descubrió, para todos los soñadores, el reino de la lluvia. Desde San Román de Vilastrofe salieron hacia los bancos del bonito hombres que antes fueron campesinos, como antaño trabajaban para aquella primera factoría con hornos de fundición en la parroquia de Santiago de Sargadelos. Por el camino saciaban su sed en lugares como: Marrube, Alleira, Quelle, Cerdeira, Vilar, Santomé, Rego da Pena, Páxaro.
Me quedo con la última fuente recuperada. La de Vilaestrofe, próxima al transcurrir del rio Rúa, capaz de mover las piedras circulares de tantos muiños y desde luego, llegar hasta la presa de Sargadelos para dar aguas a la factoría que un ilustrado colocó en nuestro solar por la existencia de caolín, fragas y agua, en las proximidades del puerto natural que conforma la desembocadura del Cobo en Islas San Cyprianus.
En la poesía de Don Antonio Machado siempre están presentes tres símbolos: El río, la fuente y la mar. Río y mar representan la vida y la muerte. La fuente representa el misterio de la vida -transcurrir del agua-, de ahí los diálogos del poeta por el mensaje que percibe del continuo brotar del agua, con su sonido y su destino. Se acerca-nos acercamos para conocer el secreto de cada fuente que guardan las sombras, que a buen seguro fueron, alegres o melancólicas, mientras el agua golpea la piedra y se pierde, como los viejos amores... En la eterna polémica agua-vino terciaron ilustres pensadores. El Padre Feijoo señala al agua natural como poderosísimo remedio contra enfermedades. El profesor Marañón deja escapar que el vino es una de las gracias de Dios, recordando lo que dijo Séneca: "lava nuestras inquietudes, enjuga el alma hasta su fondo y alivia las tristezas".
Me quedo con Leonardo da Vinci: "el agua es la fuerza motriz de toda la naturaleza".

20170220

Bonito crepúsculo

Onte, cara ó oeste, o crepúsculo sorprendeu con cores e tonalidades nas nubes. Fin dun día, anuncio dunha semana que, por estar por comezar, pode dar todo de si.
Unha semana para sementar e tamén para recoller froito. Adiante!





20170217

Escrito de resposta do Defensor del Pueblo a Por nuestro Faro, estimando as súas consideracións en relación á implantación de hotel e cafetería na illa Pancha

Onte o Defensor del Pueblo contestou a Por Nuestro Faro. E contestou estimando as súas consideracións. O grupo emitiu un escrito no que expón sucintamente as consecuencias, ó par que se congratula e agradece os apoios recibidos.
Embaixo queda o escrito do Defensor del Pueblo. É abondo técnico, polo que adxunto algunha consideración antes e engado algunha outra despois.
1.A primeira vez que o grupo se dirixiu ó Defensor del Pueblo foi o 23 de agosto do ano pasado. Dende aquela, a solicitude do Defensor, o grupo enviou o equivalente a medio quilo de documentación, e logo, o Defensor recabou información pola súa parte (a última recibiuna a finais de novembro) e por fin, case seis meses despois, emite o documento que deixo embaixo. Isto implica tamén que deixa fóra consideración relativas a estes últimos meses, como as escavacións desta mesma semana.
2.Antes de recorrer ó Defensor (e despois seguirao a facer) o grupo ten desenvolto diversas accións, sendo conscientes de que refacer común a illa Pancha non é cousa dun día: xa ten a súa historia.
3.O escrito que se presenta está estruturado en varias partes. A primeira, un resume de información recibida polo Defensor. A segunda, consideracións ó Porto do Ferrol (Puertos del Estado, de quen depende o Faro da Illa Pancha) enviadas onte mesmo, que rematan cunha 'suxerencia' (a lembrar que o Defensor non ten poder) que sintetiza a asunción por parte do Defensor do que se lle pedía.
A resposta está a disposición aquí se se quere descargar, ou pode lerse a continuación:

Unha vez lida, algunha consideración máis:
1.Cremos que hai abondas máis cousas a tratar, ás que ó Defensor del Pueblo non se lle fixo fincapé, e polo tanto, nas que non entra. Cousas que se poden clasificar en diferentes capítulos, legais, lóxicos, económicos ou éticos.
2.O Defensor pode ser desoído, mais o seu ditame deixa claro xurídicamente a necesidade de informe ambiental e que as obras deberan pararse mentras non se cumpla ese requisito de xeito favorable. De calquera xeito, o informe dá orientación abondo a outras entidades, como o concello, que interveñen no asunto.
3.O caso do Faro de illa Pancha hai que consideralo dentro do proxecto 'Faros de España', e polo tanto, pode compararse con outros casos, con diferenzas evidentes como o concurso público doutros lugares fronte a adxudicación directa.
Polo momento, é o que hai. A conservación do patrimonio común como común non é doada, en particular cando se parte do abandono administrativo e o rexeitamento do pobo de décadas por parte da administración, a encargada de administrar este tipo de bens que son de todos, como especifica a constitución no seu artículo 1: o pobo é soberano, e del emanan os poderes do estado (e da administración como parte del).

20170216

Última hora: NOTA DE PRENSA DO COLECTIVO POR NUESTRO FARO

O colectivo "Por Nuestro Faro" ven de recibir a resposta do Defensor del Pueblo (que se adxunta) á queixa presentada no mes de xullo de 2016 polo incumplimento de diversos trámites no proxecto de Hotel de duas suites no Faro da Illa Pancha. Como se pode apreciar o Defensor de Pueblo danos a razón plenamente en dous aspectos da nosa denuncia. En primeiro lugar no referente á falla dun informe axeitado a dereito en materia de avaliación ambiental en canto á afección a un espazo da Rede Natura 2000, suliñándose as irregularidades por non ter en conta normas europeas, españolas e galegas, tal como vimos denunciando dende hai moitos meses. En segundo lugar pola tramtación por separado dos expedientes relativos á reforma do edificio do antigo faro e da cafetería que se pretendía instalar a carón do mesmo.
Resulta obvio que este informe, pesie a levar un retraso de sete meses tira por terra toda a tramitación deste proxecto tanto no que atinxe á D.X de Portos do estado, como á Xunta de Galicia e ao Concello de Ribadeo. O Defensor del Pueblo remata propoñendo a paralización das obras mentras non se realice unha tramitación correcta e axustada a dereito. Pola outra banda este informe non fai mención da nosa denuncia referente á carencia da Memoria Económica Financiera que exixe o artigo 84 da Ley de Puertos, presuntamente por considerala de menor entidade. O noso colectivo vaise dirixir ao Defensor del Pueblo para lembrarlle este outro aspecto da nosa denuncia e mesmo trasladar o informe ao Concello de Ribadeo para que subsane as deficiencias que son da sua competencia, solicite á paralización urxente das obras á autoridade portuaria e se comprometa na análise rigurosa dos informes pendentes, tanto de afección á rede natura 2000 como o de sustentabilidade económica, porque nengún organismo está en mellor posición que o noso concello para comprender que este proxecto é absurdo e descabellado dende o ponto de vista de viabilidade económica e so pode rematar no desastre e deterioro dun espazo tan prezado como é a Illa Pancha.

Noticia! Dous meses sen novas de verquidos do CAVI!

Hai case dous meses (20/12/2016) que saía nas novas o último dos verquidos do CAVI dos que se deu parte. O título que levaba na 'Voz' dese día deixa clara a situación: "Nuevos vertidos a un río en el que se capta el agua que se consume en Ribadeo Es lo mismo que ocurrió en reiteradas ocasiones en los últimos años". Ditos verquidos, producidos polo Centro de Alimentación de Vacuno Irmandiños, íntegramente dependente da Cooperativa Irmandiños, hoxe integrada en CLUN, rezuman ata a cuneta (non sei se entraría en funcionamento o sistema de depósito para atravesar a LU-133) e rematan no rego de Lexoso, augas arriba do encoro de Vilamariz que subministra auga a Ribadeo (aínda que del se extraia na actualidade unha porcentaxe menor).
Dende aquela non sairon novas aclarando que xa estaba en marcha a corrección, ou que se impuxo unha vixinacia dura (en teoría, vixiancia xa estaría habendo dende hai moito tempo), ou plans da empresa para atallar o problema.
Non. É dicir, volveremos a ter calquera día novas doutro verquido. Apostamos?

20170215

Una excavadora en la Isla Pancha

¿Cuántas veces se dijo que en el colectivo « Por nuestro faro » no conocíamos el proyecto ? Nuestras dudas, legítimas y más que justificadas provenían de la poca información que el Concello de Ribadeo juzgó necesario darnos, después de una larga insistencia que concluyó -cuando todos los plazos anulaban nuestra capacidad para reclamar- con la obtención del contrato de concesión, donde figuraban una lista de reformas destinadas a modificar la Isla Pancha. « Si conocieran el proyecto... »« Esta polémica es ridícula... », decía quien había firmado al pie de las 10 hojas del contrato un terreno ajardinado, un parking, una fosa séptica, alumbrado, cartelería, papeleras,... en los 500 metros aprovechables de una isla en la que, decía, sólo se tocaría el interior del faro. Era un repetir los dogmas del Ministerio de Fomento que, en su proyecto « Faros de España », predicaba la salvación de un faro en perfecto estado con una ligera reforma interior, una democratización de estos edificios con un uso privado, y un respeto del entorno sin evaluación medioambiental.
¿Cuántas veces el alcalde dijo no poder hacer nada, mientras en otros lugares alcaldes y equipos de gobierno participaban y negociaban con Puertos (Corcubión), y en otras se oponían tajantemente a la explotación privada de un bien común (Xàbia) ? ¿Cuánto silencio y desinformación obtuvimos por respuesta?
La casita del farero, que daría a luz dos suites destinadas a salvar el empleo, a propulsar el turismo local con un llenazo de antología en un lugar arrancado a las mareas, hablaba por sí sola. Como habla ahora. Las paladas de tierra se suceden, la excavadora gira en la isla como el único faro posible. Las obras continúan, y seguimos sin respuesta. El 10 de noviembre el grupo « Por nuestro faro » pidió por escrito al Concello una explicación a la presencia de esa excavadora que, sin duda, no estaba destinada a alicatar un cuarto de baño. Silencio. Sin duda, una isla protegida por la Red Natura 2000 bien merecía una respuesta. Sin embargo, el 5 de enero se volvió al ayuntamiento a reiterar nuestra pregunta. Y, de nuevo, silencio. Tenemos constancia gráfica de una gran cantidad de tierra fuera de la isla y de la pala actuando en el interior. Las últimas fotos, fueron tomadas el 13 de febrero a las 14 horas. Silencio.
Parece que esto ya no sea un asunto ribadense, en estos tiempos feudales en los que Ribadeo se trocea y se vende como el monopoly, el Concello ya no contempla otra forma de actuar que la de mirar al este mientras delega Ribadeo en intereses personales. Por lo visto es posible un alcalde que no puede hacer nada mientras ciudadanos de a pie denuncian la violación de un espacio común, la falta de informes, y piden reiteradamente información.
Si el poder no tiene voz y no puede hacer nada, ¿qué podemos esperar los que no tenemos poder de quienes nos representan ? Silencio.
Covadonga Suárez, en nombre del colectivo « Por nuestro faro »


 Fotos de Nacho Oñate, 13/272017
Foto de Suso Fernández, 10/2/2017
Aquí podes atopar máis fotos e información en relación á porta, á ponte, a obra na illa, o contrato, irregularidades, etc.

20170214

Provocando?

Non e si. Ses ven ó IES. Esta é letra dunha das súas cancións, para ir aproximándose á actuación (e máis aló). Chama a atención, vai que si? E si, tenta provocar o cambio. Pero non é unha provocación a unha persoa, senón á persoa.