20180524

Decisión dos votantes de En Marea: a muller do César non só ten que ser honrada, senón que ten que parecelo.


Hoxe, 20180524, pleno

Non o procures na web do concello. Tes que ir alí e mirar entre os múltiples papeis diversos  para atopar a convocatoria. Unha convocatoria que inclúe a aprobación de dúas actas, unha expropiación forzosa en Ove para un depósito de auga e outra nas Aceas para o paseo peonil. A revotación cunha variación mínima do convenio coa Deputación para a Residencia de maiores (despois da marexada interna na Deputación)e diversas aprobacións relacionadas co estado financieiro do concello e facturas. A máis, claro, do caixón de xastre obrigado final, incluíndo decretos, mocións, rogos e preguntas. Mocións hai unha: da coordinadora Estatal pola Defensa do Sistema Público de Pensións sobre o rexeitamento dun produto paneuropeo de pensións individuais.

20180523

Dunha obra menor

Onte, nun santiamén, prepararon un novo corredor na zona do xardín de Sela, pegado á valla do IES.
O esquema da obra vai a continuación:
En negro, o novo corredor. En azul, a beirarúa que conduce dende o paso de peóns usado polo 90% da xente que vai ó IES ata a entrada do mesmo. En Vermello, o paso, en liña máis ou menos recta a traverso da herba, que usa boa parte da xente para chegar ó IES. Esquema que coido que fai saltar tres alternativas: ou ben se logra unha educación da xente para que use unha das dúas alternativas preparadas, a beirarúa e o corredor, ou ben de impide o paso pola zona vermella do plano ou ben seguirá a pisarse e destrozarse a herba no ventro desa zona verde. Tempo ó tempo. Ah! e aí están tamén os canapés...

20180522

Mapa provisional da circulación de Ribadeo

Na actualidade, coido que pode ser útil. É cambiante, e seguro que falta algunha restrición, que podes aumentarlle ti, pero para facerse unha idea...
Sobre un plano de Open Street Map


26 de maio, convocatoria de manifestación polas pensións

E, se queres saber máis podes comezar co "¡Qué ganas de hacerles un corte de mangas de cojones y decirles: 'Pues os jodéis'. (Martínez de Castro secretaria de Estado de Comunicación)" e continuar aprendendo algo sobre a sostibilidade das pensións ou a relación entre pensións de merda e traballos de merda (traballos que, por certo, empréganse para dividir ós traballadores)

20180518

Sentidiño nas catedrais


Co funcionamento actual da protección social cando non ataca ós intereses do poder nin necesita inversión, entraba dentro da lóxica que chegara o que está a pasar: as Catedrais, cerradas.  Si, non están cerradas de todos, senón o cantil e algunha cova. Pero non o están por protección da natureza nin dos humanos (aínda que poda parecelo), senón para evitar problemas á administración. Por outra banda, a asociación de comerciantes aínda pedía esta mesma semana máis pases, esta vez para restaurantes, e agora advirte sobre os efectos para o verán. Tampouco neste caso a protección da natureza nin dos humanos parece ser o obxectivo, senón a economía dos establecementos ribadenses. O concello amosa preocupación nun tema, o das Catedrais, no que pedía protagonismo hai non moito tempo. No pobo, cada quen, dun xeito máis calado un máis vocingleiro, da a súa receita. E, mentres, os papeis dos estudos feitos tarde, coa interpretación político-económica que conviu e aínda sen aplicar en parte, parecen ser ignorados ante a premura dun feito que é tratado implícitamente neles, pero só dese xeito, implícito.
Houbo algún debate serio sobre as catedrais? Si, presentouse o estudo do plan especial, pero o mero feito de non terse presentado alegacións coido que xa indica algo. E, mentres, xa temos o problema aquí.
Nun aparte, dicir que persoalmente coido que o permitir o paso de miles de persoas é unha desprotección, e o cerrar as covas unha sobreprotección. No primeiro caso, desprotección da natureza. No segundo, sobreprotección da administración. As Catedrais non son a Gran Vía madrileña, coido que está claro. E permitir o paso dunha morea de xente non protexe o cantil, así como o peche dalgunha cova do cantil non protexe á xente que se mete noutra cova. Pero, a medida xa está tomada (de xeito provisorio, aínda antes de que sexa permitido) e o debate segue sen darse.

20180517

Celebrando as letras galegas, unha nota breve

Hai moito que dicir, comunicar, comentar, describir, falar, opinar, espallar, indagar, escribir, aprender, gozar... moito, e pouco tempo para facelo. Mais hoxe, un paréntese para lembrar o que nos permite facelo: a nosa lingua.

20180516

PRIMEIRA DENUNCIA NO XULGADO DE MONDOÑEDO DUN PACIENTE DESPOIS DE AGARDAR CASE DOUS ANOS PARA FACER UNHA PROBA DE ESFORZO SEN QUE O CHAMARAN NEN LLE DERAN UNHA SOA EXPLICACIÓN.


O paciente presentou unha reclamación hai un mes no hospital máis non lle fixeron caso, polo que acudiu ao Xulgado de Mondoñedo o pasado 11 de maio.
O paciente ten colocado un stent, segundo relata, na arteria coronaria dereita desde o ano 2006 e precisa ser controlado con probas de esforzo. A última vez que fixo unha foi en xullo de 2015. Como estes controis deben ser anuais tocaríalle en xullo do ano 2016, máis case dous anos despois segue sen ser chamado e sen recibir explicación algunha por parte do SERGAS. Acudiu a Atención ao Paciente en varias ocasións pero, como ven sendo habitual fixéronlle caso omiso. Por iste motivo decide contactar coa Plataforma Sanitaria que lle axuda a redactar unha reclamación rexistrada o día 19 de abril de 2018, con número de entrada 1887.Pasado case un mes desde a súa presentación o paciente segue relegado ao esquecemento por parte da xerencia. A gota que colmou o vaso e que lle empurrou a acudir ao xulgado foi que, cando o pasado mes de abril acudiu á farmacia a retirar a medicación que invariablemente toma desde o ano 2006 “atópome coa sorpresa de que me modificaran a dose dun deles sen previo aviso e sen que ninguén me informara de nada nin fora visto por médico algún. Cando lle preguntei á miña médica de familia, gran profesional e con gran interese polos seus pacientes, díxome que ella recibira ordes escritas de tal cambio“- comenta visiblemente enoxado. O paciente presenta un escrito de denuncia no Xulgado de Mondoñedo o día 11 de maio de 2018 e inmediatamente despois contacta de novo coa Plataforma anunciando que desexa acudir aos medios de comunicación e acusa “á Xerencia do Sergas e á Xunta de Galicia de desprezo aos pacientes pois parece que o servizo de Saúde Pública está en mans de políticos manipuladores da nosa saúde polo simple feito, segundo se lles oe dicir, para aforrar cartos”- relata o paciente na súa denuncia.
Para a Plataforma Sanitaria este caso supera con moito os límites tolerables e a paciencia infinita que @s veciñ@s están a amosar cara á administración que día tras día devolve esta consideración en forma de desprezo, burla e falta de respecto. Desde este colectivo esiximos a esta Xerencia e ao Sergas que se deixe xa de propaganda ambigua e autocomplacente e que se poña a traballar de verdade nunha xestión en función das necesidades da poboación sen primar criterios economicistas porque “todo ten un límite e a paciencia de pacientes e profesionais esta a punto de esgotarse , e cando isto ocorre nunca se sabe por onde pode estoupar a indignación veciñal”- conclúen desde a Plataforma.

A nova directiva de ACISA

A nova directiva de ACISA comeza a moverse. Onte mantiveron unha xuntanza cos representantes do PP no concello e na zona, para facer peticións. Coido que a orde de xuntanzas dunha entidade marca en certo xeito o que son as sús preferencias, a folla de ruta para chegar ós seus obxectivos.
Neste caso, ademais, a nova chega acompañada das súas peticións, bolsas de papel para os comercios e restaurantes (para as sobras) e pases para as Catedrais para estes. Cando se fai un contrato, búscanse contrapartidas, mais neste caso, a prensa fala só de peticións, as expostas, sen contrapartida máis que o anuncio de Ribadeo. Nembargantes, coido que máis aló da subvención 'encuberta' que poden representar as bolsas, os pases para as Catedrais representan, de non cambiar o método actual, un maior descontrol das entradas por inflación da oferta, co que iso leva consigo.
A nova directiva, elixida in extremis, está formada por:

Francisco Miguel Iriarte Quintana (Gráficas Ribadeo, destacada por ACISA no 2013) Presidente -foino asemade en dúas ocasións anteriores-
Juan Antonio Fernández Andina (R23) Vicepresidente -continúa-
María Antonia López Lens (Xeito Decoración), Secretaria
Manuela Torviso Pérez (Mercería Torviso), Tesoureira -foino os dez últimos anos-
Vogais:
Diego Valcarce Behague (Folder)
Eladio Valerio Fernández (Sweet Monkey)
José Antonio Lombardero Bellón (Bar Queimada)
Rocío Pertejo Vispo (O Indiano)
Ramón Loredo Fernández (Hotel Mediante)
Leopoldo Trenor López (La Floristería)
Carmen Cruzado Iglesias (Faro Norte Comunicación)
Roberto Rivas Tomé (Restaurante Marinero) -foi presidente no seu momento-
David Martínez Martínez (Hola Ola) -Presidente os dous últimos anos-
Sen esquecer ó xerente, cargo administrativo, Jesús Pérez.
Non repiten da anterior directiva Emma Álvarez, Manuel Vázquez (El Farero) e Rocío Martínez.
Presidencias anteriores, dende 2008:
Presidente en 2008: Gervasio Cao.
A directiva do 2010 estaba presidida  tamén por Francisco Iriarte.
Presidente en 2014: Roberto Ramos Piñeiro.
Presidente en 2016: David Martínez.
As fotos da xuntanza co PP:

20180514

José María de Britonia: Ética y Estética

   Hace un año nos quedamos sin José María Rodríguez Díaz, hijo del Concello de Ribadeo, excelente docente e investigador. Nos dejó para emprender la singladura del infinito, allí dónde se juntan la mar y el cielo de la costa más al norte. Pero antes del viaje nos regaló la erudición de sus trabajos historiográficos y su conducta ejemplar sobre la ética y la estética.
   Estos días estoy leyendo la obra del Prior de la Iglesia de Mondoñedo, Francisco Antonio Villamil y Saavedra, titulada "Noticias de la Santa Iglesia de Mondoñedo". Una obra manuscrita que describe, a través de los archivos del Cabildo Mindoniense, el desarrollo de la Sede Episcopal del norte en el antiguo Reino de Galicia, entre los años 1701 y 1800. En cada capítulo no tengo por menos que recordar a José María. Me hubiera encantado compartir tal libro con mi erudito colega, del que aprendimos lo que fue Diócesis de Britonia, con la Basílica más antigua al sur de Europa. San Martiño.
   A José María, el pueblo, su pueblo, tiene una deuda con su memoria. Su compromiso social le lleva hasta un logro de incalculable valor. Un equipamiento socio sanitario para nuestros mayores. Cuidar a los más veteranos en su propio entorno socio cultural.
   Son muchas las obras de palabra o por escrito que nos ha dejado. Me quedo con algo muy especial para mí. El orgullo de ser: de un rincón hermoso por naturaleza y rico por patrimonio. La estética la encuentro en la majestuosidad de San Martiño, su historia fundacional y su trayectoria en el Camino hacia la Ciudad Santa de Occidente. Poder enseñarle al viajero la basílica dónde reposa el Obispo Santo. Mucho más interesante, por valor arquitectónico, que Augas Santas.
   Desde el punto de vista de la ética, José María era de esos hombres que se esforzaron hasta el último día para devolverle a la sociedad lo que esta le había dado, en tiempos de escasez respecto al derecho a la igualdad de oportunidades en el saber. De ahí, su amor a esa ciudad que no está muerta, sólo dormida, porque Mondoñedo es inmortal.
   Cofundador de O Tesón. Otra aventura quijotesca. En aumento de la justicia. Para desfacer agravios, enderezar entuertos y proteger doncellas. Por esto último, caballero ejemplar de esa Dulcinea que sin duda alguna es la cultura.
   Su ejemplo nos impulsa a trabajar para le verdad y la justicia social. Amén.
Pablo Mosquera