20170331

No al hotel de lujo en el faro de Ribadeo. Evaristo Lombardero Rico

El Comercio" de Gijón, recoge hoy nuestro resumen cronológico de la situación, frente a la avalancha publicitaria ministerial de los últimos días :

"Desde octubre de 2016 están en marcha las obras de reforma del antiguo faro de la Isla Pancha de Ribadeo (Lugo) para montar un hotel de dos suites dentro del programa “Faros de España” promovido por el Ministerio de Fomento. En estos momentos es el proyecto más avanzado del programa y si se cumplen las expectativas estará en servicio en cuestión de semanas, si bien es cierto que los aplazamientos se vienen repitiendo desde hace unos dos años. Le sigue el Faro de Trafalgar en Barbate (Cádiz) que también ha sufrido repetidos aplazamientos. Otros proyectos no han encontrado empresas interesadas y casi todos han provocado rechazos sociales y políticos, fundamentalmente por llevar a la privatización de espacios y edificios públicos.
Por lo que se refiere al Hotel de la Isla Pancha destacaremos que en las primeras fases se ha llevado con la máxima discreción. El BOE del 30 de mayo de 2014 publica la exposición pública de la solicitud de la empresa promotora. La exposición tuvo lugar en las dependencias de la Autoridad Portuaria de Ferrol, pero curiosamente no se expuso en Ribadeo, ni el ayuntamiento lo reclamó, de tal modo que pasó desapercibida. Desconocemos en qué momento entró el expediente en el ayuntamiento de Ribadeo, pese a haber solicitado información repetidamente. El 25 de abril de 2015 un diario de tirada nacional informa del proyecto y en ese momento la noticia llega a la sociedad ribadense por primera vez. En pocos días se organiza un colectivo que toma por nombre “Por Nuestro Faro” y en pocas semanas consigue más de 700 adhesiones en Facebook. El primer paso es solicitar información al ayuntamiento, pero la primera reunión con el mandatario se produce el 16 de diciembre. Otros tres colectivos solicitan infomación sin éxito alguno.
El 22 de mayo de 2015 el Consejo de Ministros autoriza el uso hotelero del faro, dando cuenta de un informe favorable del Sr. Alcalde de Ribadeo, desconocido por los vecinos. El 30 de junio de 2015 la Autoridad Portuaria de Ferrol-San Cibrao aprueba la concesión que incluye hotel y cafetería en seis parcelas que suman 500 metros cuadrados y un aparcamiento. Los accesos se han evaporado de esta medición y el uso privado de los terrenos de la isla (4.300 metros cuadrados) ha quedado en el olvido. La concesión se adjudica por via “directa”, es decir sin concurso público, en base al artículo 83-c del RDL 2/2011 que autoriza la via directa cuando la superficie de la concesión es inferior a 2500 metros.
El día 9 de septiembre de 2015 la empresa concesionaria presenta en el Ayuntamiento de Ribadeo la solicitud de licencia de obra en base a un proyecto que incluye la reforma interior del faro y la instalación de una cafetería exterior bajo carpa metálica atornillada, con laterales acristalados. El proyecto no hace alusión al aparcamiento. A comienzos de 2016 la empresa retira este proyecto y presenta dos proyectos constructivos diferenciados, uno para hotel y otro para cafetería. El 12 de julio de 2016 el Ayuntamiento de Ribadeo concede la licencia de obra para el hotel y deniega la licencia de la cafetería en base a los informes de la Xunta de Galicia (Medio Ambiente, Patrimonio y Paisajes).
En los días siguientes el colectivo “Por Nuestro Faro” que había recogido más de 1.600 firmas, se dirige a la oficina del Defensor del Pueblo. La denuncia incluye una serie de supuestas irregularidades que después comentamos. La más destacable es la falta de informe de impacto sobre la Red Natura 2000 que ampara el espacio protegido de la Ría de Ribadeo (Zona ZEPA, Convenio RAMSAR, Reserva Biosfera etc). El 16 de febrero de 2017 se recibe el informe del Defensor del Pueblo (que figura en el grupo facebook del colectivo “Por Nuestro Faro” y en el blog “Ribadeando”). El Defensor incide en que la tramitación es incorrecta en cuanto a la legislación aplicada, en la ausencia del informe de impacto a la Red Natura 2000 y en la duplicación de los proyectos constructivos que propiciaron la licencia para el hotel. Concluye recomendando que se instruya correctamente el expediente y que se paralicen las obras. A 21 de marzo de 2017 la Autoridad Portuaria no se ha manifestado, la Xunta ha filtrado declaraciones de prensa declarando que la competencia es de la Autoridad Portuaria, y el Ayuntamiento se ha dirigido a ambas administraciones preguntando lo que debe hacer. Las obras continúan tras cinco meses. El Colectivo “Por Nuestro Faro” basa su rechazo en la privatización de la Isla y el Faro, que constituyen un espacio y un conjunto profundamente enraizado en la vida e historia local y solicitan el libre acceso y uso públco de los mismos. Además se reclaman medidas correctoras por las siguientes irregularidades: tramitación semisecreta y falta de información, información reservada sin opción a otras alternativas sociales o culturales, concesión directa sin concurso público, medición incorrecta de la superficie concedida, estudio de viabildad económica desconocido que incluíría una cafetería actualmente inviable, desdoblamiento en dos proyectos constructivos inicialmente aprobados en un solo expediente, negativa de la Autoridad Portuaria al acceso libre, desconocimiento de las recomendaciones de la Reserva de la Biosfera y finalmente la falta corroborada por el Defensor de la evaluación ambiental y el uso de legislación inadecuada.
La petición que traslada el colectivo a los organismos mencionados es la misma que suscribe el Defensor del Pueblo, que se suspenda la licencia municipal y se paralicen las obras mientras se instruye correctamente el expediente desde las fases inciales, incluyendo la publicidad adecuada, la opción para usos sociales y culturales, la convocatoria de concurso público para la concesión, la presentación de informes motivados con arreglo a las exigencias de la Red Natura 2000 y la observancia de las recomendaciones de la Reserva de la Biosfera.
En resumen el programa “Faros de España” no ha dado ningún resultado después de cuatro años y sería interesante saber lo que se ha gastado en su gestión, publicidad, reuniones, etc. El hotel de dos suites (cuatro tabiques, dos baños y poco más) lleva casi seis meses en obras y aun no hay fecha de inauguración, la tramitación del expediente está trufada de irregularidades en las que están implicados la Autoridad Portuaria, la Xunta de Galicia y el Ayuntamiento de Ribadeo y el 16 de febrero de 2017 el propio Defensor del Pueblo recomendaba la paralización de las obras y que el expediente se tramitase de nuevo con arreglo a derecho. Ha pasado más de un mes sin respuesta alguna, pero una campaña medíática debidamente orquestada trata de vendernos el invento del paraguas."

Unha madriña para Fridtjof Nansen


A comezos do pasado mes de febreiro, os asteleiros Gondán estreaban nova cara na rede, cun redeseño total da súa web. Onte a estrea era doutro calado, coa nota de prensa dos asteleiros sobre o amadriñamento o pasado día 24 dun novo buque, entregado en xaneiro, o Dr. Fridtjof Nansen, nome dado en honra do explorador e científico noruegués, e botado a finais de 2015:
Os vídeos, fotos, reseña e datos da botadura e entrega do barco dan moita información, e como pode verse no anterior, bonita.
DR FRIDTJOF NANSEN
TIPO: Buque de investigación oceanográfica e pesqueira
CASCO: Aceiro
ARMADOR: Havforskningsinstituttet (Noruega)
Dr Fridtjof Nansen é un buque científico silencioso cunmha distribución de equipos de cuberta, laboratorios e
configuración propulsiva foi deseñada e construída específicamente para cumprir a normativa ICES 209 CRR 209, a máis restrictiva en relación ó ruído radiado baixo a superficie. Gracias ó seu elevado número de grúas, maquiniñas e
diversos equipos de cuberta, Dr Fridtjof Nansen pode levar a cabo labores de investigación multidisciplinares tanto a
traverso da observación directa como a do despregue de equipos e vehículos autónomos.
O buque oceanográfico, con capacidade para 15 persoas de tripulación e 30 científicos, foi entregado onte diante da primeira ministra norueguesa e outros persoeiros, habida conta de que navegará para o programa EAF Nansen con bandeira da ONU. A avaliación de recursos pesqueiros ou a influencia do cambio climático na saúde dos oceános serán temas que estudará.
--
Outras novas sobre asteleiros Gondán, no blog:
Barco 431 de Gondán (2006)
A altura da ponte, un freo á saída de barcos (2007)
Actividade portuaria (2007)
Ampliación da liña de peirao en Gondán (2008)
Edda Frende (2009)
Un novo barco de Gondán retorna a Ribadeo (2009)
A grúa de Gondán (2009)
Pequena historia (2010)
Grúa (2011)
Problemas de saída da ría pola ponte dos Santos (2012)Edda Ferd e Stril Luna (2013)
Dous modelos de desenvolvemento (2015)
Dous días de diferencia, dúas boas novas para a industria na ría de Ribadeo (2015)

20170330

Cumpreanos da contaminación ó Lexoso

Cinco cumpreanos. Cinco anos é o que leva denunciándose a contaminación producida polo CAVI (Centro de Alimentación de Vacuno Irmandiños). E seguimos.
Agora, En Marea preguntará no Congreso a ver que pasa. Mentres, a nota de prensa do alcalde de hai uns poucos días (23 de marzo) manifesta ás claras un problema que vai máis aló da contaminación: en toda a nota, 705 palabras, non sae nin unha soa vez o nome de CAVI ou Os Irmandiños, centro produtor da contaminación e empresa propietaria. Iso si, pide solucións. En nota de prensa. A nota non se acompaña por ningún documento para ver a forza con que se piden esas solucións de xeito oficial.
A lembrar que xa no 2014 o problema era vello, e foi presentado como tal pola mesa de asociación de veciños ó alcalde.
E, se no 2014 o problema era vello, no 2017, que? Pois máis vello!
O CAVI, en Google Street View, imaxe de abril de 2010, comezando a súa andadura.
Vista do Cavi no Sigpac (a contaminación é perceptible pola zona que corresponde á parte dereita da estrada na imaxe, LU133)

Máis sobre a contaminación do CAVI:
Auga 20140421
E máis auga 20140423
Non hai risco para a saúde 20140607
Imaxes do verquido no CAVI 20140804
Resume da xuntanza entre representantes da mesa de asociacións e o alcalde (20140801)
Que a auga sabe a raios? A culpa é da auga por saber así! 20141216
Auga, bando e bando 2 201502
De aquí bebemos/bebíamos 20150211
Noticia! dous meses sen verquidos do CAVI 20170216
Hoxe hai pleno (aínda que a información del estea baleira)

20170329

Casas de indianos en Ribadeo

Casa do Óptico e cuartel vello, dúas casas de indianos

Hai case dez anos, despois dunha charla de Ernesto Cruzado, fun metendo algunha foto e datos de casas de indianos do núcleo urbano de Ribadeo. Chegou o momento de retomar o xa feito para actualizalo e amplialo, e como primeiro paso (que a cousa irá moi lenta), deixo ligazóns ás entradas xa feitas e tamén a un mapa de Openstreetmap. Algunhas das entradas xa teñen tamén un mapa interactivo incorporado, que tamén se irá ampliando.
XX.Casa de Panchita Acevedo (r/Trinidade, ó final) Situación (sinalando no nome da páxina que se abre aparece a sinal de situación)
XIX.Casa de D. Clemente (r/Amando Pérez, na Pza. de Abaixo) Situación
XVIII.Casa de Loriente (Casa de Lombardero, r/S. Francisco, fronte ó parque) Situación
XVII.Capela da orden terceira (r/Reinante, esq. Doutor Moreda) Situación
XVI.Mercado (Pza. do mercado) Situación
XV.Casa na Lodeira (estrada Vilaselán, A Lodeira) Situación
XIV.Casa de Sarmiento (fronte á pza. de San Roque) Situación
XIII.Balastrera (r/Carlos III) Situación
XII.Axudantía (r/S. Roque) Situación
IX.Casa de Andés (r/S. Roque) Situación
VIII.Casa de Docobo (r/S. Roque) Situación
VII.Casa de pisos (r/S.Roque) Situación
VI.A Calzada (r/S.Roque) Situación
V.Casa dos ananos (r/S. Roque) Situación
IV.Casa de Fernández (Tranvía, r/S. Roque) Situación
III.Casa de Sela (O Xardín) Situación
II.Casa do óptico (O Xardín) Situación
I.Cuartel vello (r/Benito Prieto Coussent con Manuela Barreiro Pico) Situación
Caso aparte merece a Torre dos Moreno (situación), á que lle teño adicada unha serie de entradas en diferentes momentos, e que a ben seguro seguirá sendo acreedora de máis atención.

20170328

DECLARACION DO COLECTIVO POR NUESTRO FARO SOBRE UN PLENO DO CONCELLO

   No pleno do concello do pasado xoves, 23 de Marzo, o Grupo Municipal Socialista presentou unha moción, por trámite de urxencia, propoñendo a paralización das obras do hotel de duas suites na Illa Pancha. A urxencia foi desestimada pola abstención do BNG, PP e Ciudadanos, votando só a favor as duas concelleiras do PSOE. O grupo propoñente xa tivera presentado a moción ca debida antelación, pero o Sr. Alcalde non estimara oportuno incluíla na orde do día.
   Aurora González, a voceira socialista, presentou a urxencia con absoluta claridade e perfectamente argumentada. As obras estan en marcha e o informe do Defensor del Pueblo, coñecido dende o 16 de Febreiro, afirma rotundamente que o expediente está mal tramitado, falta un informe clave de impacto sobre un espazo protexido pola Rede Natura 2000 e mais rexeita a duplicación do expediente, que o concello admitiu para conceder a licencia de obra do hotel. A prosecución das obras podería traguer afeccións irreparabeis á illa e mesmo perxuicios económicos para a empresa promotora. Ainda máis: o Defensor suxería a paralización das obras.
   A nada sorprendente resposta do Sr. Alcalde, que durou máis de 15 minutos, comeza por descalificar a proposta de Aurora declarando que non ve argumentada a motivación da urxencia. Deseguido comeza cunha serie de disculpas e seudoargumentos que non teñen relación algunha ca urxencia e que en última instancia non son mais que intentos inútiles para xustificar a súa decisión política de favorecer este proxecto a calquer custe. “Non somos abogados e temos uns coñecementos rudimentarios do dereito”, afirma o Sr. Suárez, que noutros temas tratados no pleno citou como mínimo seis veces distintos artigos, decretos e leis para apoiar os seus prantexamentos. “Os xuristas son os que nos asesoran”. Pero non se consultou aos xuristas sobre a indicación da urxencia. “Parece ser que hai indicios” comentou o Sr. Alcalde, repetindo con retranca as palabras de Aurora González. Despois exténdese na sua versión sesgada e parcial sobre a concesión das licencias, e sobre as consultas que fixo a diferentes administracións, sen lembrar que esas consultas viñeron obligadas polo informe do Defensor, pero as mesmas deficiencias do expediente xa foron denunciadas polo noso colectivo un ano antes. Aínda máis: non aporta, nen solicita, nengún informe do persoal xurídico do concello, volvendo a saírse da proposta concreta da concelleira socialista. Nun alarde de subrealismo kafkiano afirma: “eu non podo negar a licencia a unha perruquería porque me caiga mal a peluquera”. Con claridade meridiana desbota a seguinte frase, chea de contido político “Nós non temos que revisar os informes de outros, xa temos abondo con revisar os nosos”. Ou sexa as impolutas administracións dos Srs. Feijoo e Rajoy teñen carta branca no concello de Ribadeo. Aforramos comentarios por respecto á intelixencia d@ lector/a. Pero tampouco revisaron a decisión do concello de desdoblar o expediente.
   “¿Por qué o Defensor non leva o caso ao fiscal?”. ¿Pero non quedamos en que non sabían nada de dereito, para vir agora dando consellos sobre o que debe facer o Defensor del Pueblo?. E a pérola para a historia, en plan sarcástico, como deixándoa caer e que a colla quen queira “… cecais o Defensor del Pueblo é un incompetente…”. Resumo: a Xunta de Galicia e a Autoridade Portuaria son consultores válidos e mesmo infalibles para o Sr. Suárez, mentras o Defensor del Pueblo é, cecais, un incompetente.
   Cómpre lembrar agora os compromisos asinados polo Sr. Suárez sobre protección ao medio ambiente e participación veciñal (Declaración Ambiental, Ayuntamiento de Ribadeo, 20.10.2008) para poñerse unha medalla cara á Unión Europea.
   Chegada a votación, os gnomos da vella casa consistorial e cecais os nervos, xogaron unha mala pasada ás bancadas do PP e do BNG. Votos a favor: dous. Abstencións: levantan o brazo como tiros os 14 devanditos e un pouco mais lenta a restante. ¿Estaba pactado ou nos pasamos de suspicaces?. E esto ainda ten outra reflexión. A urxencia non ten máis que duas opcións: Si ou non, a moción é urxente según un criterio ou non o según outro – se o houbese -. ¿A que ven absterse sobre unha cuestión de urxencia? ¿Qué teñen que disimular se están abertamente a favor de privatizar a Illa Pancha, dende hai mais de dous anos? Cada un que opine á sua maneira.
   26 de marzo de 2017

A illa Pancha, en Google street view en agosto de 2016:

20170327

ESCUDO DA CAPELA DA VIRXE DAS DORES de SANTA MARÍA DO CAMPO. Francisco José Campos Dorado

   Na Igrexa Parroquial de Santa María do Campo de Ribadeo, á man esquerda da ábsida do altar maior, atópase a capela da Virxe das Dores. Pasada a porta enrellada, a man sinistra está pendurado na parede este elegante Escudo de Armas, de bordes desiguais, posiblemente, pertencente o padroado desta capela.
   Introducimos, na redacción deste texto, o termo “posiblemente”, posto que o escudo está afirmado por catro fixas á parede, e non empotrado na parede como a maioría dos outros escudos desta Igrexa Parroquial. Isto lévanos a dubidar, de se o escudo é realmente dun maiorazgo do antigo Convento de S. Francisco (1214-1835) ou se foi trasladado aquí da antiga Colexiata de Ribadeo (1209-1852): suprimida en 1851, con data do 28 de decembro de 1852, o Gobernador Eclesiástico de Mondoñedo ordenou o Cura Párroco o traslado de “arquivos, documentos de fundacións, foros e convenios, libros, roupas litúrxicas, alfaias e demais aparellos, entre os que estaban o báculo e zapatillas do Bispo Pelaio de Cebeira..." (La Colegiata de Ribadeo, José María Rodríguez Díaz, pax. 52). É posible que por estas datas, algunhas familias donas de maiorazgos, trasladaran o seu escudo familiar, da Colexiata para o Convento de San Francisco como xa comentamos no artigo: “Escudo da Capela da Virxe do Rosario” (tamén en La Comarca del Eo, 18-Marzo-2017)
   No contorno do escudo, sobre a cartela, exterior ó campo do escudo, está gravada a lenda: “RNE I PASARON I ÑV MAR DEL BILLAR (flanco destro); NAVIA I CASTRILLÓN (flanco sinistro); AÑO 1594 (en punta). Non entendemos o significado de todo o texto do flanco destro (RNE PASARON I ÑV MAR DEL BILLAR) debido a que falta a inscrición do borde alto, e non coñecemos a lenda anterior a “...RNE” e “ÑV” podería ser NUÑO ou quizais NUÑEZ, e MAR case seguro é MARIA, pero non encontramos unha clara referencia nos nobiliarios nin chancillerías con NUÑO nin con NUÑEZ MARIA DEL BILLAR (ou DEL VILLAR)
   Aínda así, a lenda fai unha clara referencia os apelidos das familias as que pertencen os brasóns, así como, posiblemente, o ano en que se fixeron cargo do padroado da capela, isto é o ano 1594, en que como fundadores, adquiriron o dereito de maiorazgo ou de protectores da mesma.
   O escudo está cuartelado en cruz e mantén os catro cuarteis das liñaxes ó modo español, aínda que o seu contorno de flancos e xefe está realizado fora das liñas rectas da normativa heráldica, presentándose o borde do campo como parte do adorno exterior para embelecer o conxunto, expresado nun sinxelo pero elegante deseño baseado en formas simétricas que representan as puntas de pergamiños desenrolados, seguindo a moda artística decorativa de estilo orixinal ou manierista da época do Renacemento de finais do século XVI.
   Primeiro cuartel: unha torre de seis ameas á güelfa (rectangulares rematadas en punta) donxonada de outra torre de homenaxe de tamén seis ameas rectangulares, e sinistrada dunha árbore (un acivro) con dous cans atados o tronco (armas dos ACEBO; dos PARAMO; dos SARADÉN) e entre elas, un cabaleiro a pé armado de tódalas armas (vestido con armadura de aceiro, armado de alabarda que empuña coa man dereita e que a mantén cabo de si, vertical, coitela alta e fincada no chan polo couce). O cabaleiro parece un sentinela, cuxo casco con penacho e viseira cerrada, en punta e sen barretas, denota ter rango dun escudeiro ou dun fidalgo ennobrecido de pouco. Viste unha armadura completa: celada, coiraza para cubrir o corpo, manguitos e codales nos brazos, musleiras, rodilleiras, grebas ou caneleiras nas pernas, e escarpes ou calzas anchas para cubrir os pés. As figuras emblemáticas do conxunto do cuartel, parecen ser as armas primitivas dos VILLAR (como expresa a lenda).
   Nós atopamos unha referencia tardía o lema: “MARIA DEL VILLAR”, cando D. José Antonio Nuñez Presno y Farto, cura de Sta Mª de Campos (Oviedo) presenta o 17-Xullo-1762, a D.Matías de Barra Saavedra cura da Colexiata de Ribadeo, para que rexistre ó matrimonio de Dª María Agustina Miranda Osorio y Baldés y Trelles con D. Tomás Balcarce y Losada (Libro de Matrimonios Nº2 da Colexiata de Ribadeo (1720-1775) Arquivo Diocesano de Mondoñedo). Dª María Agustina é filla de D.Pedro Miranda Omaña, Marqués de Sta María del Villar e Conde de San Román, casado con Dª Leonor Eulalia de Baldés y Trelles. Non obstante, este Marquesado foi concesión posterior á fecha deste escudo de Armas pois foi outorgado polo rei Felipe V o 27 de Febreiro de 1706 a D. José de Omaña Pardo y Osorio, Decano da Sala de Xustiza no Consello de Facenda. Este título pasou o 11 de Agosto de 1977 a favor de D. José Quiroga e Valdés casado con Dª María Teresa Churruca y Vivanco (Diccionario Heráldico y Nobiliario, D.Fernando González-Doria, 1994, páx.235).
   Segundo cuartel: unha torre de seis amenas sobre tres penedos donxonada de torre de homenaxe de cinco amenas, sumando unha bandeira ondeando cara a destra e sinistrada dun escudete, apuntado en xefe, cunha banda. Pola lenda da cartela deben ser armas familiares dos NAVIA, reflectidas simbolicamente no escudete, aínda que este puidera representar armas dos CARVAJAL (en campo de ouro unha banda de sable) ou tamén armas dos CID ou dos SERNA (en campo de sinople unha banda de ouro).
Terceiro cuartel: unha ponte de tres ollos sobre ondas de auga. No flanco destro da ponte, parece que sete figuras humanas cun manto sobre a cabeza, van andando cara o escudo e intentan pasar a ponte. Segundo a lenda e data do escudo son as primitivas armas dos PASARÓN de finais do século XVI,e como tales, son de xénero bastante particular, pois ningunha descrición nobiliaria, nin antes, nin a día de hoxe, as describen deste xeito, aínda que a figura da ponte se manteña sempre na mesma ou similar forma.
Uns autores, cuxo nome recorda frei José Crespo del Pozo, describen as armas dos PASARÓN nun escudo partido: a destra un voitre pousado o natural, e na partición sinistra, pasando sobre unha ponte dous ou tres mouros, para facer etimoloxía de que os mouros “pasaron”. Desta creación “etimolóxica” tan simplista do século XIX case percibimos o sarcástico sorriso, no comentario que fai dos autores, frei José Santiago (Blasones y Linajes de Galicia, D. José Santiago Crespo del Pozo, Tomo IV, páx.145-146). Co paso dos anos, xa no século XX, outros describen as armas dos PASARÓN, nun escudo partido, onde na partición destra, hai un voitre o natural (igual que o anterior), e na partición sinistra unha ponte onde un guerreiro armado acoitela a uns mouros (nesta “recreación”, os autores déronse conta do significado “pouco nobre” que se aturaba de deixar pasar os moros en fila india pola ponte, e neste caso os moros “non pasaron”). Aquí a descrición de Pasarón propóñena como unha etimoloxía de “Paxarón” ou sexa, que Pasarón equivale a un “paxaro grande” (Heráldica de los Apellidos Asturianos, D. Francisco Sarandeses, Oviedo 1994, Reedición, páx. 276). Estas etimoloxías “á carta”, parecen fantasiosas e mesmo chistosas, pois si ben, “paxarón” e aumentativo de “páxaro” tamén o é de “páxara”. ¡En fin! creemos que os etimólogos, así como, o Dereito Nobiliario, teñen por diante unha labor complicada de ensinar, pois penetra nun bosque de disciplinas do arte, da ciencia e das letras, que están inzadas de encrucilladas de difícil acceso, para dar idea clara e precisa do significado dos seus ancestrais símbolos. Decatámonos da dificultade que encerra o estudio dos topónimos rebeldes, entre o étimo e o apelativo dun nome común, pero cando se trata de nomes propios o desafío aínda é maior, máis oculto se cabe, e precisa atoparse unha motivación clara para dar explicación o seu significado.
   Nós, tamén vamos a dar a nosa opinión, ante o que vemos. Cremos que este terceiro cuartel do escudo de armas da Capela da Virxe das Dores, describe, máis ben, que un “pasarón” é un “pasadoiro grande” por onde poden transitar unha multitude de persoas, case como en procesión, representadas nas figuras do flanco destro deste cuartel. “Pasadoiro” deriva do termo latino “passatorium”, e ten varias acepcións: 1) Lugar por onde se pasa con frecuencia. 2) Cada unha das pedras postas para atravesar a pé un regato. 3) Táboa ou madeiro colocado sobre un estanque ou sobre unha corrente de auga para atravesar como por encima dunha ponte.
Por outra banda, moitas das grafías atopadas na xenealoxía do apelido “Passarón”, están escritas con dúas “s”, pola reminiscencia latina, o que pode acreditar máis, o termo Pasarón con “pasadoiro grande”, o cal, si era moi transitado, os veciños construíano de pedra para darlle máis fortaleza (como na figura deste brasón), así, era como unha ponte estreita dun camiño secundario, para pasar a xente con máis seguridade, incluso para pasar montado a cabalo, aínda que non couberan carros de transporte, como nos anchos camiños ou vereas de arrieiría. Na Galiza, aínda poden verse deste tipo de pasadoiros antigos, atravesando algúns regos e regatos anchos que pasan polo medio de campos e de aldeas.
   No cuarto cuartel: dous lobos arrestados, lampasados e mirando a sinistra, sinistrados por unha árbore. O que significa: dous lobos parados de perfil coas patas igualadas, que se lles ve a lingua, xeralmente por ser de esmalte distinto o do corpo, que están mirando a sinistra, o lado dunha árbore máis á sinistra deles. Son armas dos CASTRILLÓN. Este cuartel, xunto có segundo, fai clara referencia a un matrimonio dos NAVIA CASTRILLÓN.
   Na Chancillería de Valladolid, atopamos referencia a litixios de Preitos Civís e Executorias de Fidalguía referentes os brasóns familiares de este Escudo de Armas. Executoria de Fidalguía de D. Juan Villar e de D. Rodrigo de Villar, veciños de San Martín de Villapedre, no ano 1525.
   Hai referencia, a un preito civil, que presenta algúns destes apelidos de Armas existentes en Ribadeo, litigado por D. Bartolomé Pérez de Tormaleo e Francisco de Pateguín, como curador de Dª Lucrecia, Dª Justa e Dª. María Pérez, veciños de Tormaleo (Ibias, Asturias), co licenciado Sr. Navia Castrillón e súa muller, Dª Mayor de Moscoso, veciños de Viveiro, e Dª. María López de Tormaelo, muller de D. Diego García de Castrillón, veciños de Ribadeo, sobre unha herdanza de Dª Mayor González, avoa das menores (24-Octubre-1614).
Outros varios: Preito de Fidalguía de D. Alonso Prieto Pasarón, do concello de Pezós, ano 1732. Preito de D. Pedro Martínez de la Lastra y Pasarón, veciño de Ribadeo, orixinario de Vilanova de Oscos, ano 1739. Preito de Fidalguía de D. Domingo Rodríguez de Bustelo e Villar, veciño de Ribadeo, ano 1771. Preito de Fidalguía de D. Francisco Javier Prieto Pasarón, veciño de Viveiro e natural da parroquia do Pividal de Abres, ano 1783. Un ancestro de D. Francisco, D. Pedro Alonso Prieto Passarón está casado con Dª Isabel Rodríguez del Valle, e son veciños de San Miguel de Reinante, onde tiveron a familia.
   Habería que ter máis datos documentados para concretar a intrincada xenealoxía dos catro cuarteis deste escudo. Pero quede así, parcialmente, como un primeiro detalle de estudo etimolóxico, pois os brasóns que se nos mostran son únicos e orixinais das tan antigas familias destas Terras de Ribadeo.

A 'idade de ouro' da banca en Ribadeo

Quero eliminar un vello blog no que deixei de publicar hai tempo, 'Ribadeo historia'. Como paso previo, necesitro ir pasando os datos para conservalos. Esta foi a última entrada, do 24/10/2010: 

Deixo a copia dunha entrada collida en Google do libro 'La actividad bancaria en Galicia: desde el catastro del Marqués de la Ensenada a la Ley Cambó, de Alfonso García López.




Papá, ven en tren

A foto da imaxe non corresponde á actual liña de FEVE Ferrol-Ribadeo. A xuntanza que van ter mañá diversos alcaldes que teñen formado unha plataforma da que non forma parte polo momento Ribadeo, si ten relación co mal estado do material rodante, supresión de servizos e ninguneo da liña por parte da xestora de infrastruturas.
Terá lugar mañá en Moeche, di o xornal, pero a atención dos alcaldes parece que se detén en Viveiro, que máis para acó a unión non fai a forza.
FEVE na zona arrastra deficiencias diversas, comezando o ser construída con criterios de resguardo de vía cara ó interior para evitar agresións guerreiras, ou (relacionado), o desaxuste do lugar das estacións en relación coas poboacións que sirven. Pero con todas e con esas, foi (e polo momento, segue) facendo servizo. Sen adaptacións de ningún tipo. Como exemplo, foi pedido un apeadero nas Catedrais, e aínda que non consta que se fixera un estudo de rendibilidade ou conveniencia asociado á petición, o turismo que soporta a praia coido que ben valería que a xestora de infrastruturas o considerase.
Polo momento non hai resposta ás queixas, nin do organismo de ferrocarrís nin das administracións autonómica ou central, se non é para saír na foto. E o ferrocarril segue deteriorándose. Cando non é por falta de material ou o seu mal estado, é por levar maquinistas a outras liñas. Creo que non fai falta estudo para dicir que, a pesar de que na actualidade a liña é inadecuada, a súa perda suporía un atraso substancial para a comarca. Para todos nós.

20170326

SENTENZA DA SUBESTACION ELECTRICA. Evaristo Lombardero Rico, 22/3/2013

   Nos próximos días vaise coñecer a sentenza do contencioso administrativo promovido polos veciños de Piñeira contra a ubicación da subestación eléctrica promovida BEGASA- EON ca colaboura do Concello de Ribadeo, a Consellería de Industria e a sociedade SEPES que o día 31 de xullo de 2008 asinaron un convenio, sen que houbese nengunha documentación oficial, como declarou o Sr. Alcalde en xaneiro de 2009. Un pouco antes, na exposición pública do PXOM en maio-xuño xa figuraba unha reserva de solo no monte comunal de Piñeira para edificar esta subestación. O prantexamento dos vecinos é moi doado de entender, non se opoñen á subestación en si, senón en concreto á ubicación, pola proximidade aos núcleos de Folgosa, Reverte e á área industrial prevista na mesma zona, prantexando unha ubicación alterntiva, no mesmo monte, desplazada a uns 400 metros ao sur.
   De tódolos xeitos o sustancial deste asunto non é a protesta da veciñanza senón a falla dun debate democrático e dunha documentación técnica que xustifique non so a ubicación, senón a propia necesidade desta infraestructura e mesmo as reformas do proxecto que os promotores foron introducindo ao longo do tempo.
   Empezouse anunciando unha subestación de 400 000 voltios (xullo 2008) para pasar a 136 000 voltios (xaneiro 2009), sen explicación de nengún tipo. Presentouse un “proxecto” en marzo do mesmo ano que ocuparía 3 500 metros cadrados, para retiralo deseguido e presentar outro en maio de 2010, nunha superficie de 11 800. A única xustificación dos promotores resúmese na seguinte expresión “…nuevos estudios topográficos exigen ampliar…”. En xullo de 2011 a Delegación de industria de Lugo remite aos vecinos unha resposta de EON ás alegacións que di “… no es objeto de la memoria ni del proyecto técnico la justificación de la elección de la ubicación donde pretende implantarse esta infraestructura…” Despois xustificabase co PXOM (daquela xa suspendido) e ca aprobación do concello e seguía ca seguinte pérola, referíndose á necesidade da subestación “… ha sido holgadamente difundido en distintos medios de comunicación…” .
   Despois de tramitar os permisos pertinentes as obras de explanamento dos terreos comezan en febreiro de 2013 e paralízanse ao cabo de tres meses, sen nengún tipo de explicacións. No mes de decembro seguinte a Comunidade de Montes de Piñeira formaliza o contencioso que mencionamos ao comezo e a empresa xustifica a paralización das obras por este motivo. Ou sexa seis meses mais tarde, nos que puido negociar ou tramitar o cambio de localización. A mais de que sería o único caso na historia no que unha multinacional como EON (nº 44 do mundo por volumen de negociado nunha listaxe publicada en 2008) paralizase unha obra pola iniciativa dos veciños. De feito a sentencia do Tribunal Supremo obligando a trasladar a subestación de Mondoñedo segue incumplida dous anos mais tarde.
Ao longo destes anos puidemos comprobar que o Sr. Alcalde de Ribadeo e mais os conselleiros de Industria (primeiro do BNG e despois do PP) seguiron ao pe da letra as indicacións da multinacional, apoiaron entusiásticamente unha subestación sen proxecto técnico documentado e publicitado, sen formar parte de nengún plan enerxético debatido democráticamente, aplaudiron a campaña mediática, colaboraron á manipulación informativa e sempre vendendo a ideoloxía desenrolista que sustenta a estafa que chaman crise.
--
Encadre centrado (aprox.) no lugar previsto para a subestación eléctrica:

20170325

Minucias (cales, unhas ou as outras?)

Vexo hoxe no xornal que hai en marcha un expediente para impoñer unha multa de 2000 € a un club de alterne no concello de Ribadeo. Polos datos, queda claro que é o que hai á entrada da desviación de Rinlo. E esa é a nova: unha multa de 2000 € por incumprimento da lei de medidas sanitarias fronte o tabaquismo...
'Non sei por que' ó ler a nova lembreime de que a Al Capone collérono por un asunto de impostos. Pero non creo que esta sexa unha operación coordinada para finiquitar as actividades do club de alterne.
Por certo que, procurando o documento ofical que deu pé á nova, atopei que onte mesmo, no DOG, aparecen varias medidas en relación co maltrato á muller ('violencia de xénero' queda máis político, e son dúas resolucións e dous extractos de resolución).
Polo que parece, medidas paliativas si, atacar a raíz do problema... iso é máis complicado, queda para outra.

20170324

Nove puntos e tres mocións: pleno

20170323, xoves, 20.30 da noite, salón de plenos, 17 concelleiros, o persoal técnico do concello, 22 persoas de público e dous reporteiros. Pleno. Entre o público, dúas monxas (da congregación que leva o hospital asilo), un técnico do concello, tres persoas relacionadas co accidente do Alvia, tres persoas do PSOE, algún casual e o resto, apoyando para a moción a favor de paralizar a licenza de obras do faro.
  O primeiro punto, a aprobación de acta do pleno de 24 de xaneiro, aprobado sen discusión, e o segundo punto, a toma de posesión de Cristina Losas como concelleira, pasaron nun santiamén.
  O terceiro punto e o cuarto estaban relacionados co hospital asilo de San Sebastián e San Lázaro. Un, en relación ó regulamento do seu funcionamento e outro, en canto ós prezos. Fíxose lembranza de que para a aprobación definitiva fai falta unha aprobación inicial, un período de exposición dun mes, e, se non hai alegacións, queda aprobado, e, se as hai, hai que volver a votar se se modifica ou non para que a aprobación sexa definitiva.
  En canto ó horario, a redución de visitas, de 7 a 3 horas, sen visitas pola mañá, foi discutida, quedando a votación 15 si - 0 abstencións - 2 non. Dada a composición do pleno, 10 BNG, 4 PP, 2 PSOE e 1 C's, é doado seguir o que votou cada grupo ó ver o resultado das votacións.
  En canto ós prezos, houbo unha discusión abondo máis longa, no que saíron a relocer en repetidas ocasións tanto os datos aportados pola congregación que leva o asilo como o informe do técnico municipal, aireándose por toda a oposición que nos gastos aportados figuraran billetes de avión, exercicios espirituais ou 'comunidade' (24 000 €). Por parte do equipo de goberno defendeuse que é unha actualización, non unha suba dos prezos, despois de estar sen actulizar varios anos, tentando facer a residencia sostible sen que o acceso tamén o deixe de ser (sempre menos dun 90% de pensión, aínda que se poda recurrir a reclamar propiedades dos asilados ou á familia para aportacións, coa norma de que os fillos teñen a obriga de coidar dos pais), que é e seguirá a ser a máis barata da zona e que mesmo ten máis puntuación para entrar o ter menos ingresos. A reclamación para un exame con máis calma foi así mesmo negada por vía de dicir que xa se adiantara a comisión, cun aviso que distou máis dunha semana do pleno. Foi citado ademáis que un requerimento da Xunta hai uns tres anos en relación ás deficiencias que presenta foi contestada polo concello cun 'se quere, péchea, e dispoña dos 45 asistidos', con inhibición posterior da Xunta. Asemade, foi lembrado o cambio de regulamento no ano 2009.
A votación quedou 10 - 0 - 7
  O punto 5, dación de contas, pasouse sen intervencións.
  O 6, o convenio do ARI, saldouse cunha pequena explicación de que se trataba da bonificación de licenzas de obra adscritas ó ARI. Votación: 15 - 2 - 0
  O punto 7, convenio de dinamización comercial 2017-2019 con ACISA, no que o concello aporta 14 000 € cada un dos 3 anos, saldouse con intervencións de PSOE e PP agradecendo os servizos a ACISA e pedindo que os pagos a ACISA e outras asociacións se fagan con premura. Resultado: 15 - 2 - 0
  Punto 8: Supresión da taxa de biblioteca municipal. Por harmonización e entrada nun sistema galego de bibliotecas, pediuse a supresión da taxa (4,02 €/ano), o que foi aprobado por unanimidade.
  O punto 9, control de órganos da corporación pasouse sen intervencións, entrando no apartado adicado a mocións.
  A primeira moción vista, presentada polo BNG, foi de apoio ás reclamacións dos afectados polo accidente do Alvia 730, nº 04155 en Angrois, Santiago, lendo ademáis un texto presentado polos tres asistentes relacionados co accidente (no que se fixo un repaso de diversas cousas e se promocionou a vista do documental 'Frankestein 04155'), que pasaron toda a moción en pé. 17 - 0 - 0
  A segunda, presentada polo PP, foi a petición á Xunta de inicio de trámites para a declaración das Cruces como 'festa de interese turístico "rexional"'. Ana Mª Martínez, representando o goberno municipal, deu un repaso ás características que debe ter unha festa para ser cualificada de interese turístico, sinalando que non existían as festas de interese turístico rexional, senón de interese turístico galego, e que o goberno levaba tempo reunindo datos e facendo intervir ós veciños para un informe como é debido previo á instrucción do expediente. Rematou dicindo que había acordo no fondo, non na forma. Non se aprobou: 4 - 3 - 10
  A terceira, a petición dunha pasarela para o C.P. Gregorio Sanz, presentada polo PSOE, foi aprobada con unanimidade.
  Neste punto, ás 10 menos 10, foi presentada polo PSOE a petición de urxencia para unha moción que non entrou no pleno sobre as obras na illa Pancha. O PSOE presentou a urxencia dun xeito curto, como debido ó avanzado do proceso e baseándose no informe do Defensor del Pueblo. Foi respondido polo alcalde, apuntando que 'di unha serie de cousas que nos preocupan moito', repetindo (unha vez máis, en contradición outras veces no que expresou unha idea contraditoria con esta) que se cumpre, ten que dala, pois se non, é prevaricación. Argumentou que se referiu a diversas institucións e entidades hai un mes e que polo momento non ten resposta de ningunha, que non escapa ó debate pero que cando foi presentada a moción non lle viron obxecto o presentala, que di unha serie de cousas que non se manteñen xurídicamente... básicamente, respostou que parar as obras ten que dicilo o xuíz. Apostillou que o concello non se adica a revisar os informes de outros e que acuda (o Defensor) directamente á xustiza [algo que entendo que non pode facer]. A resposta de Aurora González, do PSOE, que recalcou que o alcalde recoñecía que lles preocupaba, logo algo hai, foi respondida cun lacónico, breve e pouco audible 'si, si, si'. 2 - 15 - 0, a moción non pasou, e nese momento, a excepción de seis persoas, saíu todo o público do salón.

20170323

Hoxe hai pleno (aínda que a información del estea baleira)

Hoxe hai pleno. Di a prensa que ás 20:30 [, cando o normal ata o de agora é que se celebren ás 20:00, pero] é a referencia que teño: a estas alturas, o mesmo día a primeira hora da mañá, non hai nada colgado na páxina do concello. /Nota: rematan de confirmarme a hora: 20:30/
As ideas de participación, de facilitar a participación, parece que entran moi lentamente, e iso de anunciar os plenos a todo o mundo déixase para outros concellos, salvo casos moi puntuais.
E así, sabemos polo PSOE que non se tratará (salvo que se tramite e saia aprobada unha aprobación de urxencia) a moción deste partido sobre as obras na illa Pancha, Pero estamos enterados dende hai tempo que neste pleno si tomará posesión unha nova concelleira cualificada de mediática porque foi nos medios onde se recolleu a súa actuación nun programa televisivo. Ou que suben as taxas do 'hospital', o xeriátrico actual, que se encargou de difundir o partido que leva poñendo atrancos ó novo dende antes de comezar as obras.
Máis difícil será que se traten outros temas: o corte do Fiouco seguirá pesando como unha variable probable, máis aló do alcance dos mortais.  E case parece do mesmo nivel a contaminación do Lexoso polo CAVI, que volveu a suceder porque volveu chover (cousa rara nesta terra, non?), despois da última nova de prensa do 20/12/2016. Por certo, que disto último polo momento non hai nota de prensa colgada, cando o corte de auga do encoro de Vilamariz se estendeu a onte e antonte e, di o xornal, o feito foi comunicado ó concello dende Viaqua 'por se houbera que depurar responsabilidades'. E cando , quizáis polo comezo de contaminación, a auga nalgunha zona daba prevención. Moito menos que aparecera aceite na lagoa de as Catedrais. Ou que houbera un microcorte de luz de novo onte.
Amence. E a imaxe que da o ceo podería representar a información pública do pleno:


20170322

Moción sobre o deixar facer un hotel na illa Pancha (PSOE, 20170316)

A semana pasada, o grupo municipal socialista presentou unha moción para ser levada ó pleno que se pretende para mañá xoves, ás 20:30 horas. Temos entendido que non se levará, co que a única alternativa para tratala en data próxima (en caso de que faigan así) será solicitar o metela de urxencia. Algo que o alcalde pode preguntar ó pleno en calquera momento do mesmo (normalmente, ó comezo ou  ó final).
Cremos que o apoio ou rexeitamento da moción dará unha idea do pensamento do alcalde e dos concelleiros sobre as irregularidades denunciadas por 'por Nuestro Faro' e manifestadas de xeito claro polo defensor del Pueblo.
Mañá, despois das oito, a resposta.

O texto da moción:
https://www.scribd.com/document/342701189/20170316-Mocion-Hotel-Faro-Illa-Pancha
ou
http://issuu.com/agremon/docs/20170316_mocion_hotel_faro_illa_pan
Ou podes vela aquí:
En Scribd:

En issuu:

A lagoa Cascos, revisitada

A conta dunha información que coido que rematou nunha denuncia ó Seprona, sobre unha mancha de aceite na charca próxima ás catedrais, e por confusion miña, achegueime á lagoa Cascos, o oco deixado en Meirengos, no camiño descarrilado cara a piscifactoría de Rinlo.
Nestes días está con auga, patos , gaivotas... despois de terse convertido nun lugar abandoado que a natureza tenta reciclar.
A súa posición vese na foto do Sigpac, preto da segunda cetáre ade Rinlo (ó seu norleste) e a terceira (na punta de terra ó seu oeste). Seca, como aparece na foto, queda clara a súa estrutura, e mesmo a canle de desaugue, na súa parte suroeste.
As fotos que deixo son precisamente desta última zona, a que queda entre as pedras amontoadas e o extremo suroeste.
 O pico suroeste.
 A canle ó sur das pedras amontoadas.
 Mirando cara ó norte, cara a costa.
 As pedras amontoadas.
Detalle da canle de desaugue.

20170321

Peprich

Unha nota de prensa de onte, que deixo embaixo, da que se fan eco os xornais de hoxe, da conta dun fito no PEPRICH de Ribadeo.
Coido que o primeiro é deixar claro que é o PEPRICH: Plan Especial de Protección e Reforma Interior do Conxunto Histórico. Enténdese que algo así como un PXOM máis detallado para a zona vella.
O PEPRICH na páxina do concello
Hai tempo que comezou a súa andaina, e, de feito, pode verse aínda na web do concello que foi aprobado de xeito inicial no 2014. Alí aparece unha ligazón (que deixei referida e usei nunha ilustración en agosto dese ano) que, a día de hoxe, non se pode usar, xa non hai o contido a que está referida, despois do que di a nota do concello de onte (que non avisa do feito) de que foron aceptadas abondas alegacións.
A nota de prensa de onte aparece sen ningún documento máis ó que se refira, facendo fincapé en que agora debe pasar o informe da Xunta nun prazo máis ben breve, que non especifica tampouco.
Esperemos que ese paso pola Xunta non se volte a convertir noutro enfrontamento de fondo político ós que nos teñen afeitos.
Non sei se o tema necesita tratarse en pleno (ten que haber un antes de fin de mes, xa foi a Xunta previa, pero aínda non está convocado, que saiba); polo que di a nota intúo que non, quedando sen máis información ata que a Xunta fale.
Mentres, outros datos recollidos nas páxinas da Xunta:
Case 400 000 € para o 'PEPCHA Ribadeo'
Aprobación inicial do Peprich


A nota que aparece na web do concello:
O CASCO VELLO DISPORÁ DUN PLANEAMENTO PROPIOS
Peprich
20/03/2017
O pasado venres foi asinada a aprobación provisional do Plan Especial de Protección e Reforma Interior do Conxunto Histórico de Ribadeo. Agora o documento deberá ser informado pola Xunta para posteriormente sometelo á aprobación do pleno. O alcalde de Ribadeo, Fernando Suárez, contou que durante o período de exposición pública do Peprich foron presentadas 122 alegacións das que o 75% foron estimadas total ou parcialmente.
O rexedor subliñou que "estes días vimos de dar outro pequeno grande paso con vistas a que o casco vello de Ribadeo dispoña dun planeamento propio. De feito o pasado venres asinamos a aprobación provisional do Peprich, o Plan Especial de Protección e Reforma Interior do Conxunto Histórico de Ribadeo, o que é coñecido popularmente como o casco vello".
Suárez Barcia explicou que "despois de manter unha xuntanza cos voceiros dos diferentes grupos políticos, onde por parte da empresa redactora Eptisa lles explicamos todo este período de dous anos desde a súa aprobación inicial en abril de 2014, despois de que se abrira un período de exposición pública para a presentación de alegacións. En total houbo 122, que se referiron maioritariamente á revisión de liñas de cornixa ou de fondos edificables, das cales estimáronse de maneira total ou parcial unhas 91, practicamente o 75% das alegacións presentadas foron estimadas ou total ou parcialmente".
O alcalde ribadense salientou que "este Peprich, que é un plan especial urbanístico do ámbito do casco vello, aínda que en extensión non é tan grande como o plan xeral loxicamente, si que conleva un sinfín de informes sectoriais de diferentes departamentos da Xunta de Galicia, de Patrimonio, de Urbanismo, de Medio Ambiente, etc…, como tamén de diferentes informes do Estado, do Ministerio de Fomento, da Autoridade Portuaria. En definitiva un total de 23 informes sectoriais que houbo que ir adaptándose aos seus requerimentos e nalgúns casos envialos varias veces ata que finalmente todos foron favorables, de aí que puidéramos facer este paso, que é a aprobación provisional".
Fernando Suárez detallou que "agora terémolo que mandar á Dirección Xeral de Urbanismo da Xunta de Galicia, que terá un prazo relativamente curto para facer un último informe, para que despois o pleno da corporación poida sometelo a aprobación definitiva. Ese será o último paso necesario para que este Peprich poida entrar en vigor e conseguir os obxectivos que se pretenden".
O rexedor relatou que "os obxectivos deste plan son a conservación, o fortalecemento da identidade e a posta en valor da vila de Ribadeo co seu conxunto histórico, manter o uso residencial como un uso característico do casco histórico, contribuír á recuperación das actividades produtivas, e rematar a ordenación do borde oriental e dos demais espazos baleiros existentes neste casco vello, e a mellora dos servizos urbanísticos e de urbanización".
Suárez Barcia recalcou que "é moi boa noticia que ven despois dun proceso de traballo moi longo e intenso coa empresa redactora Eptisa, á que lle estamos agradecidos polo seu traballo, e esperemos que dentro de pouco poidamos falar non xa da aprobación provisional como é o caso, senón da aprobación definitiva".

20170320

Habitudes

Xa estamos afeitos: en múltiples formas, é normal un proceso que pode resumirse en coller un ben público, non mantelo como é necesario, dicir que o sistema non funciona, pasarllo aínda en bo estado ou con subvención a mans privadas, e que o capital privado saque lucro do servizo cun encarecemento con aumento da desigualdade e sen mellora.
O ciclo pode completarse con retorno a control público dun ben xeralmente deteriorado, previo pago dalgún xeito de expropiación, e pode que volta a comezar.
Pode engadírselle, como está agora sucedendo no estado español, que se poña trabas ás administracións para asegurar o proceso. Dende o sistema de evitar endebedamentos (sexa o do estado, votado para introducir nunha constitución que non se deixa ó pobo a oportunidade de cambiar, ó do concello, consecuencia do anterior, ou a idea-lei de automantemento económico dos servizos públicos, que deixan de ser servizo para ser outra cousa) á prohibición de aumento de persoal público (restrición para previr o aumento de tamaño da administración que se está empregando como arma para externalizar servizos administrativos), hai unha asimetría de tratamento sector público/sector privado.
Dende os ferrocarrís británicos ó subministro de auga, pasando por hospitais ou outros máis locais como, no caso de Ribadeo, o que está a suceder coa illa Pancha ou coas Catedrais.
As fotos de embaixo son de onte. E poden encadrarse nun proceso de descontrol dun espazo que se comezou a 'tratar de controlar' despois da avalancha de xente; como se di para outras cousas, 'despois de que ninguén pensara nel en moitos anos'. Como a administación (neste caso, administracións en conflito) é ríxida, non sabe facer aso cousas ben, etc, o control pasa a mans privadas. Parcialkmente, porque hai momento s de descontrol, dende as primeiras horas ás últimas horas, ou cando se incumpre o plan porque hai que recortar gastos ou favorecer á xente que vive do turismo, ou cando non se lle da importancia porque non chega xente... como onte, que, domingo, 'dia do pai', con boa marea a boa hora e non mal tempo, non había ninguén, como pode observarse nas fotos.
E claro, como non había ninguén, tampouco a xente se subía ás rochas (a foto con xente sobre un arco non a poño porque non saíu ben, pero coido que chega coa de embaixo, sobre oas rochas do aroco de Xangalo)

Non había ninguén... os coches estaban sós.
 E o mantemento, óptimo.
O paso seguinte? Máis intervención privada, claro: o público non funciona, e ademáis, non ten cartos, que non queremos pagar impostos e hai descontrol no gasto. E é que, máis aínda, a xente ('eles') non ten principios e non coida do que non é de ninguén (porque non é de ninguén, verdade?) e o que está en estado natural non se aproveita (porque non aproveita a ninguén, verdade?)

20170318

O río Grande, desconfederado, e outras curiosidades

É só unha curiosidade: o río Grande, se se visitan os mapas correspondentes a Confederación Hidrográfica Galica Costa (CHGC, nota sobre aviso legal) e Confederación Hidrográfica do Cantábrico (CHC, nota sobre aviso legal), queda en terra de ninguén. Ó igual que a costa oeste da ría de Ribadeo, incluído o mesmo núcleo urbano de Ribadeo
Coido que se trata dun erro da CHGC, pois remato de meter na entrada do río Grande na Galipedia datos correspondentes a estación de aforo do río Grande nas Anzas, recollidos na web da confederación Hidrográfica Galicia Costa.
Mais, a pesar da lei de transparencia ('e bo goberno'), os trámites para suxerir que están errados non levan un minuto, e a 'participación cidadá' entendida porlo organismo é 'información ó cidadán' (como moito), co que estimo que non será mañá cando se corrixa o erro.
Os mapas, da CHC (que inclúe o río Eo):
 ... e da CHGC:
Destas cousas pasan... e repasan, como se pode ver se ampliamos máis a escala e nos fixamos na ría de Ribadeo. Polo mesmo orden que no caso anterior:




Coido que se pode ver que no mapa da CHC hai un engadido claro no nome da ría. Mais, a outra escala...

O mapa da CHC segue conservando o engadido, mais a esa escala determinada, o mapa da CHGC cámbialle o nome á ría...

Por último, un detalle do concello de Ribadeo no mapa da CHGC, centrado no Río Grande e onde se ve que este, nin a vila de Ribadeo aparecen asignados a dita confederación:

Lembrando o inverno (que aínda non rematou)

Nun día non cálido, pero tranquilo, suave de aire como hoxe, unha lembranza dun día diferente deste mesmo inverno con fotos da ría.
 A bocana da ría, imposible para o tránsito mariño.
 As Carrallas, co faro azotado polas ondas despeinadas polo vento.
A illa Pancha, símbolo fronte ó mar.

20170317

Imaxes libres da illa Pancha (e moitos outros lugares ou asuntos)

As imaxes que levo publicadas no blog, salvo aviso en contra, teñen a licenza creative commons atribución-non comercial-compartir igual 3.0. Do faro van unhas cantas. Agora atopei un lugar onde procurar imaxes con licenza semellante, da Pancha ou do que se queira. Hai millóns. E, polo que puiden ver, outras moitas que son e non aparecen nesa procura (as de ribadeando, por pór un só caso)
Aĺgún exemplo:
“2183-Isla Pancha en Ribadeo (Lugo)” por Jose Luis Cernadas Iglesias, lic. CC BY 2.0

“Faro de isla Pancha” por Gabriel González, lic. CC BY 2.0

“Ribadeo - Faro de Isla Pancha” de Roman Santos, CC BY 2.0
“2039-Isla Pancha-Ribadeo (Lugo)” por Jose Luis Cernadas Iglesias, CC BY 2.0


Eloxio de... de?

'Eloxian o impacto económico dos dous portos en Ribadeo' era o título dunha nova de onte. Desas novas que era de onte, pero xa non de hoxe, de non ser polas circunstancias, que tenden a facer dela unha nova intemporal.
O primeiro, a foto. O presidente de Portos de Galicia, Juan José Durán, está acompañado, a máis do presidente do club náutico, de tres persoas relacionadas co PP local e unha do equipo de goberno do concello. Xa case se esquece un de que existen outros dous partidos na corporación local, ou de cal é a relación de forzas dentro da mesma.

O presidente de portos, segundo o subtítulo da nova, di que o cierre de Porcillán e o dragado son necesarios e están a ser tramitados. O dragado... a colmatación da ría vese acelerada pola acción humana, pero non se pon coto (si conto) a esta, senón que se segue a paliar o dito incremento. Non parece que sexa unha opción demasiado intelixente, pero si é a que fai mover máis cartos, e mentras que o fluxo de cartos se manteña, sempre se pode aproveitar alguén. O cierre... aproveita, visita o porto... por se acaso. Que haxa impagos nos amarres non ten nada que ver con que se quera arañar á ría unhas poucas máis prazas, que a vaca hai que exprimila. E que a ría teña máis actividades, tampouco importa moito, cando se está a considerar a 'súa' actividade. Porque, como foi posto de desculpa por Portos para non acometer a obra hai cousa de dous anos, o problem son só os cartos. A ría está aí para actuar sobre ela e nada máis que para iso. Estudos de impacto ambiental? de correntes? de variacións de patróns de sedimentación coa obra? de nada. Pódense sacar algúns amarres máis, e se teñen que entrar a porto pola Veiga, pois fáiselles ir pola Veiga.
Polo interior da nova fálase do grande impacto de 40 000 € (referido ás embarcacións en tránsito, que aumentaron), e a iso debe ser debido o eloxio, a que aumentou. Algo máis de 400 000 €/ano é o que saca portos do porto deportivo, ó parecer (confiando nos datos recollidos a comezos de 2015). Do de Mirasol, levamos tempo tentando sabelo dende O Tesón, e o que nos chega son só contradicións de movementos e vaguedades. Sábese que o importe reduciuse e volveuse reducir coa redución de taxas a ENCE. Pero mentres se presume do impacto económico, non se dan datos nin para xustificar o eloxio; menos aínda para xustificar a maior ou menor atención, mantemento ou necesidade de peche do porto de Mirasol. Así, parece que neste caso as necesidades van parellas ós eloxios: necesidade de? eloxio de?
Mentres, a inexistencia dun plan integral para ría vese manifestada na falta de cohesión das actuacións que se pretenden sobre a ría.

20170316

O DEREITO Ó PÚBLICO


   Nos derradeiros días temos asistido a unha avalancha de publicidade en tódolos medios, destinada a insistir na inminencia dun hotel que leva sendo inminente dende hai dous anos. Esta morea de vídeos, artigos, especiais adicados á reconversión hoteleira dos faros españois e a asocialos á idea de progreso e confort, intervén no momento no que as obras do faro da Illa Pancha avanzan e vaise esgotando o último prazo que restaría dignidade e credibilidade ministerial a un proxecto que apostou forte coa imaxe da nosa illa e o seu faro-hotel. A publicidade 'oráculo' á que nos ten afeitos o programa 'Faros de España', como se un plan fora un feito consumado, tense visto incrementada dende que o Defensor del Pueblo deslexitimou de xeito público o proxecto de hotel no faro de Ribadeo, ó poñer ó descuberto todas as fallas do expediente. Certo que, aínda co peso desta institución e co valor incuestionable do primeiro estudo minucioso que ten sido divulgado sobre o tema, outras institucións parecen obviar -polo momento- esta realidade, e multiplican a publicidade co fin de afogar o impacto do Defensor en calquera que teña unha conciencia sobre o que debe ser un curso legal.
   En 'Por nuestro faro' temos insistido dende o comezo en todas estas cuestións que desbaratan un proxecto destinado a pasar deslizándose diante dos nosos ollos, facendo o mínimo ruído, e creando unha mínima resposta social. O defensor deunos a razón, e así o ten feito saber. Debera de abondar. Por iso quizáis debera estrañarnos -pero non nos estraña- que certas institucións decidan parapetarse nos seus propios intereses obviando as recomendacións baseadas en feitos reais e legais, pero todo é posible: conseguíronse sortear as carencias do expediente en cada paso do camiño, xugouse á información enganosa, e á desinformación de masas, dende o Ministerio co seu programa de reconversión hoteleira, ou Puertos co seu contrato de concesión, ata o concello de Ribadeo coa súa licenza a cegas.
   Somos conscientes de ter razón, e de contar co aval dunha institución independente, e iso non fai máis que reforzar a nosa determinación. Non obstante, todo o ruído xerado arredor destas cuestións estanos afastando da ofensa orixinal que supón instalar un hotel para uso privado nun enclave público, nun edificio emblemático, noso templo, e no noso propio xardín.
   A idea de luxo, de instante privilexiado, que non para de difundirse nestes últimos días, vai asociada á idea de exclusivo e de privado, de pagar polo que é noso ou, en caso contrario, de cerrarnos o paso. A idea que nos facemos do faro e da illa Pancha vai e irá sempre asociada á idea do público, non podemos pagar por entrar na nosa propiedade, nin nos poden impedir o acceso. Non se pode profanar un símbolo e convertilo nun emblema mercenario de cinco estrelas, non se pode. Nin un particular nin unha institución, erixirse en xestora dun ben patrimonial e natural e poñerlle prezo a un valor incalculable. É un sinsentido, e convén lembrar as bases deste principio tan evidente, por se algunha institución vinculada de xeito sentimental a Ribadeo decidira defender o dereito de todos os ribadenses, o dereito ó público. 'Por nuestro faro' vai seguir facéndoo.
Covadonga Suárez, do colectivo 'Por nuestro faro'

20170315

Destruíndo patrimonio no 2001, en Ribadeo

A destrución de patrimonio non é cousa de agora. En particular, en Ribadeo. Remato de atopar un artigo vello, do blog 'Destrucción do Patrimonio en Galicia dende o 2000 ata o 2003' referido a obras no 2001, que lembra unha historia que non se subsanou. Deixo unha adaptación ó galego, acompañada da foto anterior, no dominio público:
"Un paseo marítimo de Ribadeo invade unha zona protexida.
As obras do proxecto de recuperación da beira litoral das praias de Rocas e Cabalar, en Ribadeo, xa iniciadas, invaden un xacemento arqueolóxico catalogado -recoñecido pola Xunta no seu inventario como Torre Vella-, sen que de xeito previo se teña solicitado autorización a Patrimonio.
Precisamente onte a Consellería de Cultura recibiu unha denuncia ó respecto dun particular e, acto seguido, remitiu un escrito ó Concello de Ribadeo solicitándolle que de forma urxente lle envíe toda a documentación que ten ó respecto, para decidir qué medidas adoptar. Como consecuencia das obras, botouse abaixo a antiga caseta de carabineiros de Illa Pancha [na foto] e removeuse o terreo nas inmediacións da praia de Rocas Blancas. Esta caseta atópase ubicada sobre a Torre Vella, un xacemento arqueolóxico catalogado. Era o antigo faro de Ribadeo, e data do século XVI, aínda que ata o século XVIII non hai testemuñas documentais. Así, se sabe que no 1725 parte do edificio estaba derruído, e que no 1745 ordeouse a súa reconstrución. A o parecer, tratábase dun faro e de garitas, que tiña canóns para defender a entrada da ría. No 1813 xa estaba totalmente derruído e no 1885 iniciouse a construción do faro de Illa Pancha. Nun xacemento catalogado, como é o caso, non se poden facer obras a menos de 200 metros sen permiso de Patrimonio. Ademáis, o habitual é que se encargue a un arqueólogo que as supervise."
--
O artigo, de 2008, refería a outro de La Voz de Galicia de anos antes (28/6/2001). O blog deixou de ter edicións a partir de abril de 2008. A data da construción do faro está mal: as obras sábese que foron subastadas no 1857.